അധർമ്മം…മൗനം…

Swami Nirmalananda Giri Maharaj

Swami Nirmalananda Giri Maharaj

🌹 അധർമ്മം സടകുടഞ്ഞു നില്ക്കുമ്പോൾ മൗനം ദീക്ഷിക്കുന്നത് അധർമ്മം ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ നീചമായ പ്രവൃത്തിയാണ്. 🌹
കൗരവരാജസദസിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലേക്ക് പാഞ്ചാലിയെ വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ദുശ്ശാസനൻ വസ്ത്രാക്ഷേപം ചെയ്യാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ ഉന്നതകുലജാതയായ, ഉത്തമോത്തമയായ ആ പാഞ്ചാലി തിരിഞ്ഞു നിന്ന് മൗനം ദീക്ഷിക്കുന്ന ഭീഷ്മപിതാമഹനോടും, കൃപാചാര്യരോടും, ശല്യരോടും, ദ്രോണരോടുമൊക്കെയായി കേണപേക്ഷിച്ചു :
“ഞാൻ ഒരു സ്ത്രീയാണ്. രാജകന്യകയാണ്. രജസ്വലയാണ്. ഏതു രാഷ്ട്രമീമാംസയനുസരിച്ചാണ് എന്നെ ഇവിടെ വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുവന്നത്?”
“എന്റെ ഭർത്താവ്, യുധിഷ്ഠിരൻ, ആദ്യംതന്നെ അടിമയായതാണ്. സ്വയം അടിമയായിക്കഴിഞ്ഞ ഒരാൾക്ക് തന്റെ ഭാര്യയെ അടിമയാക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഏതു രാജനീതിയാലാണുള്ളത്?”
“നിങ്ങൾ ഈ അധർമ്മത്തെ തടയൂ”
മൗനം ദീക്ഷിക്കുന്ന ഭീഷ്മാദികളുടെ മുഖത്തു നോക്കി ആ സതീരത്നം പറഞ്ഞു.
നോക്കൂ…
അധർമ്മം സടകുടഞ്ഞു നില്ക്കുമ്പോൾ മൗനം ദീക്ഷിക്കുന്നത് അധർമ്മം ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ നീചമായ പ്രവർത്തിയാണ്.
മഹാഭാരതയുദ്ധാന്ത്യത്തിൽ ശരശയ്യയിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ദു:ഖിക്കുന്ന ഭീഷ്മരുടെ മനോമുകുരത്തിലേക്കു കടന്നുവന്ന ആദ്യത്തെ ചിത്രമായിരിക്കണം ഈ ദ്രൗപദീവസ്ത്രാക്ഷേപം.
അതുകൊണ്ടുതന്നെയാവണം ഭീഷ്മർ യുധിഷ്ഠിരനു കൊടുക്കുന്ന ഉപദേശത്തിൽ പറയുന്നു:
“വിജനമായ രാജവീഥിയിൽ രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമത്തിൽ സുന്ദരിയും സർവ്വാലങ്കാരഭൂഷിതയുമായ ഒരു യോഷിത്ത് ഏകയായി വിശ്രമിച്ചാലും അവളുടെ സ്വത്തിനോ, ജീവനോ, മാനത്തിനോ യാതൊരു ഭംഗവും വരാത്ത രാജ്യം ഉത്തമവും അത് ഭരിക്കുന്ന രാജാവ് ഉത്തമനുമാണ്”
ഇതുകേട്ടുനിന്ന പാഞ്ചാലി ഉടൻ ചോദിച്ചു.
“എന്തേ പിതാമഹാ, അന്ന് എൻെ വസ്ത്രാക്ഷേപസമയത്ത് ഇതു മറന്നുപോയത്?”
ഭീഷ്മർ ഉടൻ മറുപടിയും നൽകി:
“അന്നു ഞാൻ ദുര്യോധനന്റെ അന്നം കഴിച്ച്, മനസ്സ് കലുഷിതമായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ഇന്ന് അമ്പുകളേറ്റ് ആ രക്തമെല്ലാം വാർന്നു പോയതിനാൽ ബുദ്ധിക്ക് സ്ഥൈര്യം വന്നിരിക്കുന്നു”.
“യത്ര നാര്യസ്തു പൂജ്യന്തേ രമന്തേ തത്ര ദേവതാ:” – എന്നുദ്ഘോഷിക്കുന്ന മനുസ്മൃതി നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് ഇത് അത്യപൂർവ്വമായി സംഭവിച്ചതാണെങ്കിൽ,
ഇന്ന്,
ആധുനികഭാരതത്തിൽ
ആഭരണമൊന്നുമണിയാതെ,
സുന്ദരിയല്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീയ്ക്കു പോലും,
പകൽ സമയത്തായാൽ പോലും,
വഴിയിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്കു നടക്കാൻ പറ്റാത്ത സ്ഥിതിവിശേഷം സംജാതമായതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ആയിരക്കണക്കിന് ദുര്യോധനന്മാരുടെ ഉരുള വാങ്ങിയുണ്ണുന്ന ഭീഷ്മന്മാർ മൗനം ദീക്ഷിക്കുന്നതു കൊണ്ടാവില്ലേ?
അധർമ്മം സടകുടഞ്ഞു നില്ക്കുമ്പോൾ മൗനം ദീക്ഷിക്കുന്നത് അധർമ്മം ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ നീചമായ പ്രവൃത്തിയാണ്.
💓 നിർമ്മലാനന്ദം 💓
🌹 youtube.com/nirmalanandam 🌹
Posted in അറിവ്, അഷ്ടാവക്ര, മനസ്സ് സമൂഹം, സമൂഹം | Tagged , , | 2 Comments

അവസ്ഥാ പൂജ്യതേ

എവിടെയും അവസ്ഥയെയാണ് പൂജിക്കുന്നത്.
വ്യക്തിയെയല്ല.
പലപ്പോഴും അവസ്ഥയെ മറന്ന് വ്യക്തി തന്നെയാണ് മറ്റുള്ളവര്‍ പൂജിച്ചതെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു.

ഒരു മുഖ്യമന്ത്രിയെ കാണുമ്പോള്‍ ഒരാള്‍ വണങ്ങിയാല്‍,
ഒരു പ്രധാനമന്ത്രിയെ കാണുമ്പോള്‍ ഒരാള്‍ വണങ്ങിയാല്‍,
ഒരു രാഷ്ട്രപതിയെ കാണുമ്പോള്‍ ഒരാള്‍ വണങ്ങിയാല്‍,
ഒരു സന്ന്യാസിയെ കണ്ട് വണങ്ങിയാല്‍,
ഒരു പുരോഹിതനെ കണ്ട് വണങ്ങിയാല്‍,
വണങ്ങുന്നത് ആ വ്യക്തിയെയല്ല,
നാമരൂപാങ്കിതമായ ആ വ്യക്തിയെയല്ല, അവസ്ഥയെയാണ് വണങ്ങുന്നത്.
അത് അയാള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ നിത്യദുഃഖത്തിനു കാരണമാകും.

തമിഴ് നാട്ടില്‍ ഒരു കഥയുണ്ട്.
ഒരു ഘോഷയാത്രയ്ക്ക്‌ ഒരു ആനയെത്തേടി അവര്‍ അന്വേഷിച്ചു പോയി.
കിട്ടിയില്ല.
ആനയെ കിട്ടാതായപ്പോള്‍ ആളുകള്‍ എല്ലാവരും കൂടെ ആനയ്ക്കു പകരം കുതിരയായാലും മതിയെന്നു തീരുമാനിച്ചു.
കുതിരയെ തപ്പി; കുതിരയേയും എങ്ങും കിട്ടിയില്ല.
അറിയുന്ന ഇടങ്ങളിലെ കുതിരകള്‍ എല്ലാം ഓരോ എഴുന്നള്ളത്തിനൊക്കെ പോയിരിക്കുകയാണ്.
അവസാനം കുതിരയുടെ ഏതാണ്ട് രൂപമുള്ള ഒരു കോവര്‍കഴുതയെ സംഘടിപ്പിച്ചു.

കഴുതയെ പട്ടൊക്കെ ഉടുപ്പിച്ച്,
ചന്ദനമൊക്കെ തൊടുവിച്ച്,
മുഖമൊക്കെ നന്നായി എഴുതി,
കുടയോക്കെ ചൂടിച്ച്,
നന്നായി അലങ്കരിച്ച്,
ഒരു ശിവലിംഗം മുകളില്‍ വെച്ച്,
എഴുന്നള്ളിച്ചു.

കുറെ നടന്നപ്പോള്‍,
ആളുകള്‍ വന്നു നമസ്കരിക്കാനും,
ഭക്തിപുരസരം വണങ്ങാനും,
മാലയിടുവിക്കുവാനും ഒക്കെ തുടങ്ങി.

കുറെയായപ്പോള്‍ ഇതെല്ലാം കണ്ട് കഴുത തീരുമാനിച്ചു;
ഇങ്ങനെ പൂജ ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന ഞാന്‍ എന്തിനാണ് ഈ ശിവലിംഗം ചുമക്കുന്നത്?
എനിക്ക് ഇത്രയും പൂജ ലഭിക്കുന്നുവല്ലോ…!

കഴുത ശിവലിംഗം കുടഞ്ഞു താഴെയിട്ടു.
ശേഷം, ജനം അടി തുടങ്ങി!

അവസ്ഥയ്ക്കു ലഭിക്കുന്ന പൂജകള്‍ തന്‍റെ വ്യക്തിപരമായ നേട്ടമാണ് എന്നു തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്ന കഴുതകള്‍ മാത്രമാണ് നമ്മള്‍.

സന്ന്യാസത്തെ ഒരാള്‍ പൂജിക്കുന്നതു കാണുമ്പോള്‍, സന്ന്യാസി സ്വയം തന്നയാണ് പൂജിക്കുന്നത് എന്ന് ഏറ്റെടുത്താല്‍, അവന്‍ ഈ കഴുതയുടെ വര്‍ഗ്ഗത്തിലാണ് പെടുക.

ഒരു ഭരണാധികാരി, താനിരിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തെ ആരെങ്കിലും പൂജിക്കുന്നതു കണ്ട്, തന്നെയാണ് പൂജിക്കുന്നത് എന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ചാല്‍ അയാളും ഈ കഴുതയുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ആണ് പെടുക.

ഒരു പുരോഹിതനെയോ പുരോഹിതസമൂഹത്തെയോ ആരെങ്കിലും പൂജിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ അത് ആ അവസ്ഥയ്ക്കു കൊടുക്കുന്ന പൂജയാണ്.

ഒരാള്‍ അച്ഛനായിരിക്കെ, മക്കള്‍ അച്ഛന്‍ എന്ന അവസ്ഥയെ പൂജിക്കുകയാണ്. അത് നീലാണ്ടന്‍ എന്ന തന്നെ പൂജിക്കുകയാണ് എന്ന് കരുതി ഏതെങ്കിലും നീലാണ്ടന്‍ മക്കളോട് കാര്യമില്ലാതെ തട്ടിക്കയറാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍, ചിലപ്പോള്‍ “പോടാ അച്ഛാ” എന്ന് പറഞ്ഞു പോകും.

എവിടെയും അവസ്ഥയെയാണ് പൂജിക്കുന്നത്.
വ്യക്തിയെയല്ല.

Swami Nirmalananda Giri Maharaj

Swami Nirmalananda Giri Maharaj

Posted in അറിവ്, മനസ്സ് സമൂഹം, മൊഴിമുത്തുകള്‍ | Tagged , , , | Leave a comment

മനസ്സാക്ഷി

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

ഈശ്വര നിർദ്ദിഷ്ടമാണ് മനസ്സാക്ഷി.
നാല് പ്രാവശ്യം കള്ളം പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോൾ മനസ്സാക്ഷി പിൻവലിയും.
ഒരു പ്രാവശ്യം പറയുമ്പോൾ ഒരു കുറ്റബോധം നൽകും.
ആ കുറ്റബോധം നിഴലിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ നടക്കുന്ന വഴിക്കൊക്കെ ഒരു വേദന ഉണ്ടാകും. “വേണ്ടിയിരുന്നില്ല ശരിയല്ല അവനോടു പോയി മാപ്പു പറയണം” എന്നൊക്കെ തോന്നിക്കും. പക്ഷെ പറയില്ല.

വീണ്ടും അടുത്ത കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോഴൊക്കെ ഇതിന്റെ കുറ്റബോധം നിഴലിക്കും. അത് മനസ്സാക്ഷിയുടെ വിളിയാണ്.
ഇപ്പോൾ മനസ്സാക്ഷി ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി – ഇവനെ തിരുത്തണോ, വേണ്ടയോ എന്ന്.

രണ്ടാമത്തെ തെറ്റ് വരുമ്പോൾ അൽപ്പം ഭയന്നും വിഷമിച്ചും മനസ്സാക്ഷി ചെറുതായി .ഓർമ്മിപ്പിക്കും. പക്ഷെ പഴയ വേദനയില്ല; പഴയ അറപ്പില്ല; എങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ മനസ്സാക്ഷി പതുക്കെ പിൻവലിഞ്ഞു നിന്ന് പറയും.

മൂന്നാമത് തെറ്റ് ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ മനസ്സാക്ഷി ഒന്നും പറയില്ല. അപകടങ്ങളിൽ പെടുമ്പോൾ പറയും – “മുൻപ് പറഞ്ഞിരുന്നു, ഇപ്പോഴെങ്കിലും തിരുത്തിയാൽ നന്ന്” എന്ന്.

പക്ഷെ “പാപത്തിന്റെ ഫലം കൊണ്ട് പനി വരില്ല. കാലൊടിയില്ല. പനി വരുത്തുന്നത് വൈറസ് ആണ്” എന്നൊക്കെ സ്വയം പറയും.
അതോടെ മനസ്സാക്ഷി ആത്യന്തികമായി പിൻവലിയും.

നാലാമത്തെ തെറ്റ് മുതൽ അത് ഏഴ് അയൽപക്കത്ത് കാണില്ല.
പിന്നെ മനസ്സാക്ഷി എന്നൊരു സാധനം ഇല്ല.
അതോടെ തമ്പുരാനുമായുള്ള കൂട്ട് കെട്ടു പോകും.

ആദ്യം മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനുമായുള്ള കരാറാണ് പിൻവലിക്കുന്നത്.
രണ്ട്, മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയോടുള്ള കരാറാണ് പിൻവലിക്കുന്നത്.
മൂന്ന്, മനുഷ്യൻ ഈശ്വരനോടുള്ള കരാറാണ് പിൻവലിക്കുന്നത്.
അത് പിൻവലിക്കുന്നതോടുകൂടി അവൻ പുറത്തായി.
അധഃകൃതനായി.
അവനു അയിത്തം ഉണ്ട്.
അവനെ അടുപ്പിക്കരുത്.
അവന്റെ ശബ്ദം, അവന്റെ പെരുമാറ്റം, അവന്റെ പ്രേരണ, അവന്റെ ഇടപാട്, നമ്മുടെ അന്തഃകരണത്തെ ബാധിക്കും.
ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ് പറയുന്നത്.
ധർമ്മനീതികൾ ഇങ്ങനെയാണ് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നത്.
ശ്രുതി ഇങ്ങനെയാണ്.
യുക്തി ഇങ്ങനെയാണ്.
നേർവഴിക്കാണ് ഈ വഴി.
ധർമ്മാധർമ്മങ്ങളുടെ ചിന്തനത്തിൽ സത്യവും അഹിംസയും കൃതജ്ഞതയുമെല്ലാം ഇഴ ചേർത്തെടുക്കാൻ ഏതു ബൗദ്ധിക പ്രതിഭയും വിഷമിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും.

Posted in അറിവ്, മനസ്സ് സമൂഹം | Tagged , , | Leave a comment

അതിഥി പൂജനം

ഒരു വലിയ കല്യാണം നടക്കുമ്പോഴോ,
വലിയ സപ്താഹം നടക്കുമ്പോഴോ,
അതുപോലെയുള്ള ആഘോഷങ്ങള്‍ നടക്കുമ്പോഴോ,
അതിനിടയില്‍ ആരാലും ക്ഷണിക്കപ്പെടാതെ,
മുന്നറിയിപ്പില്ലാതെ, വരുന്ന ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍
മറ്റാരെക്കാളും പ്രാധാന്യത്തോടെ അയാളെ പൂജിക്കുന്നതിനാണ്
അതിഥിപൂജനം എന്നു പറയുന്നത്.
തിഥി അറിയിക്കാതെ വരുന്നവന്‍ ആണ് അതിഥി.
അല്ലാതെ അതിഥി എന്നാല്‍ ചീഫ് ഗസ്റ്റ് അല്ല.
അതിഥിയുമായുള്ള ബന്ധം ചീഫ് ഗസ്റ്റ്-ഉം, ചീഫ് ഘോസ്റ്റ്-ഉം തമ്മിലുള്ള ബന്ധമല്ല!

“വിളിച്ചവര്‍ കഴിക്കട്ടെ. വിളിക്കാത്തവര്‍ മാറിയിരിക്ക്” – ഇതാണ് ഇന്നത്തെ രീതി.

മുന്‍കൂട്ടി വരുമെന്ന് അറിഞ്ഞവരെല്ലാം മനുഷ്യരാണ്.
ഒരു ചടങ്ങിലേക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് ഇല്ലാതെ വരുന്നവന്‍ യാദൃശ്ചികനാണ്, ഈശ്വരനാണ്.

പാശ്ചാത്യവും പൌരസ്ത്യവുമായ സംസ്കൃതികള്‍ക്കു തമ്മില്‍ എന്താണു വ്യത്യാസം എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ ഇതാണു വ്യത്യാസം.

ഡഗ്ലസ്സില്‍ താമസിക്കുന്ന ഒരു അമേരിക്കക്കാരന്‍റെ മകന്‍റെ ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുവാന്‍ അച്ഛനും അമ്മയും മകനും ഒക്കെക്കൂടി തീരുമാനിക്കുമ്പോള്‍ മുന്നറിയിച്ചല്ലാതെ വന്നവന് അന്ന് താമസിക്കുവാനോ, അന്ന് അവിടെ നിന്ന് ഭക്ഷണം കിട്ടുവാനോ സാധ്യത ഇല്ല. അത് അവരുടെ ഫോര്‍മാലിറ്റിയുടെ അടിസ്ഥാനമാണ്. “നിങ്ങളെ വിളിച്ചിട്ടല്ല നിങ്ങള്‍ വന്നത്. അതുകൊണ്ട് താമസിക്കാന്‍ റൂം ഇല്ല”

പത്തു റൂം കാലിയായി കിടക്കുന്നെങ്കിലും മാന്യത എന്നു പറയുന്നത് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടു വരുക എന്നതാണ്.

അവരുടെ ആ രീതി ഇന്ന് ഇവിടെയും പടര്‍ന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്നു!

“നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നു വിളിച്ചിട്ട് വരാന്‍ പാടില്ലായിരുന്നോ” എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ഇവിടെയും കൂടി വരുന്നു.

സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മക്കള്‍ വരുമ്പോള്‍ പോലും
വിളിച്ചിട്ടു വരണം എന്നു പറയുന്ന ഒരു സംസ്കാരത്തിലേക്ക് മാറിയിട്ട്
നിങ്ങള്‍ ഹിന്ദുക്കളാണ് എന്നു പറഞ്ഞു ഞെളിയുന്നതും
ഭാരതീയരാണ്‌ എന്നു പറഞ്ഞു ഞെളിയുന്നതും
രണ്ടും ഒരു പോലെ തെറ്റാണ്.
നിങ്ങള്‍ എന്നേ മതം മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പാശ്ചാത്യനാട്ടിലേക്ക്!

വിളിക്കാതെ ചെല്ലുന്നവനെ സ്വീകരിക്കുന്ന,
യാദൃശ്ചികനെ അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു മാനവസംസ്കൃതി
ചന്ദ്രമണ്ഡലസ്ഥിതമായ കലയെ പൂജിക്കുന്നവരില്‍ പൂര്‍ണ്ണമാണ്.

നിങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ,
മതത്തിന്‍റെ സംഘടിത സ്വഭാവങ്ങളില്‍ പെടാതെ,
കൃത്യമായ നിസ്കാരത്തഴമ്പുകളോടു കൂടിയ
ഒരു ഇസ്ലാമിന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക്
നിങ്ങള്‍ കയറിച്ചെന്നു നോക്കുക.
അയാളുടെ ബന്ധുക്കളും വിളിച്ചിട്ടു വന്നവരും ആയവരെക്കാള്‍ മുമ്പേ,
വിളിക്കാതെ വന്നവനെ പൂജിച്ചിട്ടേ അയാള്‍ കഴിക്കൂ.
ഞാന്‍ അളന്നു തൂക്കിയാണ് പറഞ്ഞത്.
നിങ്ങളോടു സംസര്‍ഗ്ഗം പുലര്‍ത്തുകയും,
നിങ്ങളുടെ കച്ചവടത്തില്‍ ഭാഗമാവുകയും ചെയ്‌താല്‍,
പിന്നെ അവരും നിങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെയാണ്!

അ… തിഥി…
തിഥി അറിയിക്കാതെ വരുന്നവന്‍.
അവന്‍ പൂജനീയനാണ്.

അതിഥിയെ വര്‍ജ്ജിച്ചാലോ?
ആശ, പ്രതീക്ഷ, സംഗതം, സൂനൃതം, ഇച്ഛ, പൂര്‍ത്തം, പുത്രന്‍, പശു…
എല്ലാം പോകും.
ഇതാണ് ഈ സംസ്കൃതിയുടെ പഠനം.

അതിഥിയെ വര്‍ജ്ജിച്ചാല്‍ ആശകള്‍ സഫലീകൃതങ്ങളാകില്ല.
ലോകത്ത് ആരുടെയെങ്കിലുമൊക്കെ ആശ സഫലീകൃതമാകുന്നുവെങ്കില്‍
അതിഥിപൂജനം കൊണ്ടാണ്.
പ്രതീക്ഷകള്‍ നടക്കുന്നുവെങ്കില്‍
അ..തിഥി പൂജനം കൊണ്ടാണ്.
സംഗതമായത്, കയ്യില്‍ കിട്ടിയത്, നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുന്നത്
അതിഥിപൂജനം കൊണ്ടാണ്.
നല്ല വാക്ക് ഉണ്ടാകുന്നത്
അതിഥിപൂജനം കൊണ്ടാണ്.

ചിലര്‍ എത്ര നന്നായി പറയണം എന്നു തീരുമാനിച്ചിട്ട്‌ പോയാലും വാക്ക് നന്നായിരിക്കില്ല.
ചിലര്‍ എത്ര മോശമായി പറയാന്‍ തുടങ്ങിയാലും വാക്ക് നന്നായിരിക്കും.

ചിലര്‍ ചെയ്യുന്ന യജ്ഞങ്ങളും, യാഗങ്ങളും ഉത്തമമായിത്തീരും.
അതിഥിപൂജനം കൊണ്ടാണ്.

ഇഷ്ടം, പൂര്‍ത്തം, പുത്രന്‍…
ഒരുപാടു സ്വത്തൊക്കെ സമ്പാദിച്ചിട്ട്‌, മകള്‍ക്കോ, മകനോ, തനിക്കു തന്നെയോ കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടാകാതിരിക്കുന്നു! ഉള്ള മരുന്നെല്ലാം വാങ്ങിക്കഴിക്കുന്നു. ഫലമില്ല. ആ നേരത്ത് അതിഥിപൂജനം ചെയ്യുക.

അതിഥിപൂജനം ചെയ്യുന്നവന്, സമ്പത്ത് ഉണ്ടാകും…”പശൂശ്ച സര്‍വ്വാന്‍”… എല്ലാം ഉണ്ടാകും…എന്നാണ്‌ ഈ സംസ്കൃതി പറയുന്നത്.

അതിഥി യാദൃശ്ചികനാണ്, ഈശ്വരനാണ്. ❤

Posted in അറിവ്, ആയുര്‍വേദം, ഉപനിഷത്തുകള്‍, മൊഴിമുത്തുകള്‍ | Tagged , , , , , | Leave a comment

ഇന്ത്യന്‍ സ്വാതന്ത്യത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലൂടെ

രാമരാജ്യം എന്നത് നിങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രപിതാവിന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ സജീവമായ ഒരു സങ്കല്‍പ്പം ആയിരുന്നു.

ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ ആദിപ്രഭുക്കന്മാര്‍ അത്തരം ഒരു സങ്കല്‍പ്പത്തെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതു കൊണ്ട് അധികാരഗര്‍വ്വിന്‍റെ മൌനസമ്മതത്തോടു കൂടി നിങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രപിതാവിനെ പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ട് സഞ്ചരിച്ചത്, അഴിമതിയും അക്രമവും പൂഴ്ത്തിവെയ്പ്പും കൊള്ളയും കൊലപാതകവും ഉള്ള ഒരു ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ അന്തഃക്ഷോഭങ്ങളിലൂടെ മാത്രമാണ്.

ഈ സ്വാതന്ത്ര്യദിനപ്പുലരിയില്‍ – അഖണ്ഡഭാരതത്തിന്‍റെയല്ല, ഖണ്ഡഭാരതത്തിന്‍റെ – സ്വാതന്ത്ര്യദിനപ്പുലരിയില്‍….

പാക്കിസ്ഥാന്‍ പോയതു കൊണ്ടു പറഞ്ഞതല്ല. അങ്ങനെ തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട.

1947 ആഗസ്ത് പതിനാലാം തീയതി നിങ്ങളുടെ വീരന്മാരായ സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനികള്‍ നേടിയ സ്വാതന്ത്ര്യം ബ്രിട്ടീഷുകാരന്‍ നിങ്ങളുടെ പിച്ചച്ചട്ടിയില്‍ നിവൃത്തിയില്ലാത്തതു കൊണ്ട് വലിച്ചെറിഞ്ഞു പോയതാണ്. അല്ലാതെ ഒരു സമരവീര്യം കൊണ്ടും നേടിയതല്ല. അതില്‍ അഭിമാനിക്കാനുമില്ല – എന്നെ നിങ്ങള്‍ രാജ്യദ്രോഹിയെന്ന് മുദ്രയടിച്ചാല്‍പ്പോലും. കാരണം സൂര്യന്‍ അസ്തമിക്കാത്ത സാമ്രാജ്യപതിയായ ബ്രിട്ടനെ ഓടിച്ചുവെന്ന് അഭിമാനിച്ചു പ്രസംഗിക്കുന്ന വീരന്മാര്‍ക്കു മുമ്പില്‍ പോണ്ടിച്ചേരിയും, ദിയുവും, ദാമനും, ഗോവയും സ്വതന്ത്രമായിരുന്നില്ല.

സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞ് കുമാരന്‍ മാസ്റ്റര്‍ക്ക് പോണ്ടിച്ചേരിയിലേക്ക് ജാഥ നയിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.

ഈ സ്വാതന്ത്ര്യസമരചരിത്രം, അന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നവര്‍ നിങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍, ആ പ്രായം ഉണ്ടെകില്‍ അവര്‍ക്ക് ഓര്‍മ്മ കാണും.

ഇന്ത്യയുടെ വിരിമാറു കീറുമ്പോള്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ത്യന്‍ ജനത നീങ്ങുമ്പോള്‍,
“ഗാന്ധിയെ പിടിക്കണം
ഉരലിലിട്ടിടിക്കണം
ജിന്നയെ വിളിക്കണം
പാക്കിസ്ഥാന്‍ കൊടുക്കണം”
എന്നുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങളൊക്കെ മുഴങ്ങിയതും ഈ രാജ്യത്തിന്‍റെ വിരിമാറില്‍ത്തന്നെയാണ്. ഞാന്‍ ഉണ്ടാക്കി പാടിയതല്ല. എന്‍റെ പ്രായത്തിനടുത്തു പ്രായമുള്ളവര്‍ക്ക് ഓര്‍മ്മയുണ്ടാകും.

ജനങ്ങളെ തമ്മിലടിപ്പിക്കുവാനല്ലാതെ സ്നേഹിപ്പിക്കുവാന്‍ നിങ്ങളുടെ നേതൃമന്യന്‍മാര്‍ക്ക് അന്നേ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഇതൊക്കെ നിങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലാകുമോ എന്തോ!

ഇന്ത്യന്‍ ജനതയെ മതപരമായും ജാതീയമായും വര്‍ഗ്ഗപരമായും ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ മാത്രമല്ല, ഇവിടുത്തെ ഭരണാധികാരികളും രാജനീതി കൈകാര്യം ചെയ്തവരും സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകരുമെല്ലാം വിഭജിച്ച്‌ വേര്‍പെടുത്തി തമ്മിലടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാന്‍ പറയാതെ തന്നെ നിങ്ങള്‍ സമ്മതിക്കുന്നു, ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെയെന്ന്!

മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും മനുഷ്യത്വത്തെ അംഗീകരിക്കുന്ന മതവും എന്നേ ഈ രാജ്യത്തോടു വിട പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു!

ഇന്ത്യന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തെ ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നത് പരിണിതപ്രജ്ഞനും ക്രാന്തദര്‍ശിയും യോഗിവര്യനും ആയ ശ്രീ അരബിന്ദോയുടെ ജന്മദിനമായാണ്.

ഈ രാഷ്ട്രത്തിന്‍റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാളേറെ, മനുഷ്യജന്മത്തിന്‍റെ അതിരുകളില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ യോഗശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ പണിപ്പുരകളില്‍ സൂക്ഷിച്ച് ലോകത്തില്‍ പ്രഘോഷണം ചെയ്ത അഭിനവഭാരതത്തിലെ അത്യുജ്ജ്വല താരകമായ ശ്രീ അരബിന്ദോയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഭാരതം സ്വാതന്ത്ര്യദിനമായി ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഇത് നിങ്ങള്‍ക്ക് അറിയില്ലായിരിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു.

ഇന്ത്യന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി അരബിന്ദോയെ പോണ്ടിച്ചേരിയില്‍ നിന്നു കൊണ്ടുവന്ന്, ബ്രിട്ടീഷുകാരന്‍റെ തുറുങ്കിലടയ്ക്കുവാനും തൂക്കിലിടുവാനും വരെ ഇന്ത്യന്‍ സമരനായകന്മാര്‍ ശ്രമിച്ച കാലഘട്ടത്തിന്‍റെ ചരിത്രം മറക്കാറായിട്ടില്ല ഇന്ത്യന്‍ മണ്ണിന്.

അന്നും ഇന്നും, ഇന്ത്യന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രസ്ഥാനത്തിന്‍റെ കാലം മുതല്‍ ഇന്ത്യയെ വളര്‍ത്തുവാനും ഭരിക്കുവാനും പോകുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ കുതികാല്‍വെട്ടിന്‍റെയും വഞ്ചനയുടെയും ചരിത്രം പേറുന്നുവെന്ന നഗ്നസത്യം ലോകചരിത്രകാരന്മാര്‍ പല രൂപത്തില്‍ പല തരത്തില്‍ എഴുതിയിട്ടുമുണ്ട്.

അതിന്‍റെ ബാക്കിപത്രങ്ങള്‍ ഇന്നു തുടരുമ്പോള്‍, അതിന്‍റെ കോലാഹലങ്ങള്‍ പാര്‍ലിമെന്റിലും സമീപത്തും നടക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യന്‍ ജനത വിറളി പിടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല, അത് സമീപകാലഭാരതത്തിന്‍റെ പൈതൃകസ്വത്തായി കാണുന്നതാണ് കൂടുതല്‍ ഉചിതവും.

Posted in അറിവ്, മൊഴിമുത്തുകള്‍, വീഡിയോകള്‍ ¦ Videos, സമൂഹം | Tagged , , , , | Leave a comment

ജലമെന്ന ഔഷധം

SWAMIJI MAHARAJ

SWAMIJI MAHARAJ

കാട്ടിലും മേട്ടിലും അലയുകയും,
മൃഗങ്ങളോടൊത്ത് ഉല്ലസിക്കുകയും,
ജീവജാലങ്ങലുമായി ഇടപഴകി ജീവിക്കുകയും ചെയ്ത മനുഷ്യന്‍,
പൌരാണിക മനുഷ്യന്‍….
അവനെക്കുറിച്ച് ആധുനികര്‍ പറയുന്നു…
അവന്‍ പ്രകൃതിയിലെ സംഭവങ്ങളെ കണ്ട് ഭയന്നുവെന്ന്!

പ്രകൃതിയിലെ സംഭവങ്ങള്‍ കണ്ട്
വിദ്യാസമ്പന്നരായ ആധുനികര്‍ ഭയന്നു വിറച്ചതു കൊണ്ട്
അത് അവര്‍ പൌരാണിക മനുഷ്യനില്‍ ആരോപിച്ചു…

അതല്ലേ ശരി?

കുറെ വിവരദോഷികള്‍ എഴുതിവെച്ച ചരിത്രം വായിച്ചു വായിച്ച്
സ്വന്തം മസ്തിഷ്കം പ്രക്ഷാളനം ചെയ്ത ഒരു തലമുറയ്ക്ക്
ഞാന്‍ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പഠിക്കുക അത്ര വേഗമാകുമെന്ന്
ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല.

പൌരാണികന്‍റെ പഠനപ്രകാരം,
സൂര്യന്‍ ശക്തമായ അണുനാശകമാണ്.
മിന്നല്‍ ശക്തമായ അണുനാശകമാണ്.
ജലം ശക്തമായ അണുനാശകമാണ്.

വരുണന്‍, സൂര്യന്‍, ജലം, ഇന്ദ്രന്‍, സരസ്വതി തുടങ്ങിയവരില്‍ ശ്രേഷ്ഠമാണ് ജലം എന്ന് അഷ്ടവൈദ്യന്മാര്‍. പൌരാണികന്റെ പഠനത്തില്‍ ജലം ഔഷധമാണ്. നിങ്ങള്‍, ആധുനികര്‍, വിദ്യാസമ്പന്നര്‍ സമ്മതിക്കില്ല.

വെള്ളത്തിനു മാത്രമാണ് മനസ്സിന്റെ സങ്കല്പം കൊണ്ട് അതിന്റെ ഘടന മാറ്റാന്‍ കഴിയുന്നത്‌. അതുകൊണ്ട് സങ്കല്‍പ്പങ്ങളോടു കൂടിയ ജലം ഔഷധമാണ്.

‘ആപോഹിഷ്ഠ’ അറിയുന്നവന്‍ ഉച്ചരിച്ചാല്‍ ജലം ഔഷധമായിത്തീരും. അത് അറിയാത്തവന് ജലം എന്താണെന്ന് അറിയില്ല.

കര്‍ണ്ണാട്ടിക് സംഗീതമോ, റോക്ക് സംഗീതമോ കേള്‍പ്പിച്ച് ജലത്തെ ക്രിസ്റ്റലീകരിച്ച് ജലത്തിന്റെ ക്രിസ്റ്റല്‍ നോക്കുക.
ജലത്തിനു മുമ്പില്‍ ചുറ്റും കൂടി നിന്ന് തെറി പറഞ്ഞ് ജലത്തെ ക്രിസ്റ്റലീകരിച്ച് ജലത്തിന്റെ ക്രിസ്റ്റല്‍ നോക്കുക.
സ്നേഹവും സാഹോദര്യവും മര്യാദയും തികഞ്ഞ സംഭാഷണങ്ങള്‍ നടത്തിയിടത്തെ ജലത്തിന്റെ ക്രിസ്റ്റല്‍ നോക്കുക.
ജലം അതിന്റെ ക്രിസ്റ്റലീകരണത്തില്‍ സ്വഭാവം മാറ്റുന്നുവെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ പഠിക്കണം.

വൈദികര്‍ പറഞ്ഞു.
ജലം ഔഷധമാകുന്നത് മനസ്സിന്റെ പരിശുദ്ധിയില്‍ നിന്നാണ് എന്ന്.
ജലത്തോളം ഔഷധവീര്യമുള്ളതായി ഭൂമിയില്‍ ഒന്നുമില്ല.
ജലം ജീവനമാണ്.

നിങ്ങള്‍ പരിശോധിക്കേണ്ടത് ഒന്നേയുള്ളൂ.
ക്രിസ്റ്റലീകരണത്തില്‍ ജലത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറുന്നുണ്ടോ?
ജലത്തിന്റെ ക്രിസ്റ്റലീകരണം സമാനമാണോ?
ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഒരു ലബോറട്ടറിയില്‍ രണ്ടു പേര്‍ ജലത്തെ ക്രിസ്റ്റലീകരണത്തിനു വിധേയമാക്കുമ്പോള്‍ ക്രിസ്റ്റലിന്റെ സ്വഭാവം മാറുന്നുണ്ടോ?

മാറുന്നില്ലെങ്കില്‍ വൈദികര്‍ പറഞ്ഞത് തെറ്റാണ്.
മാറുന്നെകില്‍ വൈദികര്‍ ശരിയാണ്. ശാസ്ത്രം ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന് നിങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കുക.

Posted in അറിവ്, ആയുര്‍വേദം, ആരോഗ്യജീവനം | Tagged , , , , , | Leave a comment

പ്രാണന്‍റെ പ്രകൃതിനിയമം

ജനാധിപത്യത്തിലൂടെ വരുന്നത് ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള ഭരണാധികാരിയായിരിക്കണം. ആധിപത്യം ജനത്തിന്‍റെയാണോ, വൈശ്യന്‍റെയാണോ, ശൂദ്രന്‍റെയാണോ എന്നതൊന്നും വലിയ കാര്യമുള്ള കാര്യമല്ല. ഇച്ഛാശക്തിയുള്ളവന്‍ ഭരണാധികാരിയുടെ കസേരയില്‍ വരണം.
ഇച്ഛാശക്തിയില്ലാത്തവന്‍ വന്നുകഴിഞ്ഞാല്‍ ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല. കുടുംബത്തില്‍ ആയാലും നാട്ടില്‍ ആയാലും അങ്ങനെ തന്നെ.
യാതൊരു ഇച്ഛാശക്തിയും ഇല്ലാതെ എല്ലാവരുടെയും സല്‍പ്പേര് വേണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്‍ വന്നാല്‍ ഭരണത്തിന്‍റെ കാര്യം പോക്കായി. അവന്‍ വല്ല ഇടത്തും പോയി നാമം ജപിച്ചിരിക്കേണ്ട ബ്രാഹ്മണ്യം ഉള്ളവന്‍ ആണ്. അവനു കര്‍മ്മം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. കര്‍മ്മം ഇല്ലാത്തവരെയൊക്കെ പിടിച്ചു കര്‍മ്മം ചെയ്യാന്‍ കയറ്റിയിരുത്തിയാല്‍ കുഴപ്പമാകും. അവന്‍ അറിഞ്ഞു മാറണം. അറിഞ്ഞു മാറിയില്ലെങ്കില്‍ ജനങ്ങള്‍ മാറ്റണം.

ഭരിക്കുന്നവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നാടു നന്നാവുക എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ കുറെ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ ഗുണം കിട്ടുക എന്നല്ല, പ്രജാതന്തുവിനു മുഴുവന്‍ അവന്‍റെ ഭരണം കൊണ്ടു പ്രയോജനം ചെയ്യുക എന്നാണ്.
ഭരിക്കുന്നവനെ, ക്ഷത്രിയനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രജാതന്തുവെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പഴുതാരയും പുഴുവും വരെ അവന്‍റെ ഭരണത്തിന്‍റെ കീഴില്‍ ആണ് നില്‍ക്കുന്നത്. അതിന്‍റെയൊക്കെ ആഹാരവും നീഹാരവും തുടങ്ങി എല്ലാ വ്യവസ്ഥയും അവന്‍റെ ഭരണത്തിന്‍റെ ഉള്ളിലാണ്.

ഒരു ഭരണാധികാരി ഭരിക്കുമ്പോള്‍,
നൂറ് ഏക്കര്‍ ഉള്ള ഒരു വയല്‍
വെള്ളത്തോടു കൂടി കിടക്കുമ്പോള്‍ ,
അതില്‍ ഞണ്ടും തവളയും മീനും എല്ലാം കളിച്ചു രമിച്ച്
അവയുടെ കുടുംബവും പോറ്റി
അവയെല്ലാം ജീവിക്കുമ്പോള്‍,
ആ ഭരണാധികാരി യാതൊരു ഉളുപ്പും ഇല്ലാതെ
അവന്‍റെ കീഴിലുള്ള ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥന് അനുമതി കൊടുത്ത്,
ആ വയലിലേക്ക്‌ നാലു വശത്തു കൂടെയും
മണ്ണിട്ട്‌ കൂട്ടിക്കൂട്ടി വരുമ്പോള്‍,
അതിനകത്തുള്ള ജീവജാലങ്ങള്‍ക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നതിന്
ഒരു ചാല്‍ പോലും കീറാതെ അത് മൂടിക്കഴിയുമ്പോള്‍,
എത്ര ആയിരങ്ങളുടെ പ്രാണന്‍ അവിടെ മുട്ടുന്നുവോ
അതേ പ്രാണന്‍ ആണ് ഈ ഭരണാധികാരിയുടെയും
അതേ പ്രാണന്‍ ആണ് ഈ ജീവികളുടെയും എന്നുള്ളതു കൊണ്ട്
മൂടാന്‍ അനുമതി കൊടുത്തവനും മൂടിപ്പിക്കുന്നവനും മൂടുന്നതിനു കൂട്ടുനിന്നവനും മൂടിയവനും അവരുടെ സന്തതിപരമ്പരകളും പ്രാണന്‍ കിട്ടാതെ
നാളെ വലിച്ചേ ചാകൂ.

ആ പ്രകൃതിനിയമത്തിന് കോടതിയില്ല.

അതിന് ഒറ്റ നിയമമേ ഉള്ളൂ.

തവളയ്ക്കു ശ്വസിക്കാനും എനിക്കു ശ്വസിക്കാനും
ഒരേ പ്രാണന്‍ വെച്ചു തന്ന ഉടയ തമ്പുരാന്‍
അതിന്‍റെ പ്രാണനെ എടുക്കാന്‍ അനുമതി എനിക്കു തന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍,
എന്‍റെ പ്രാണനെ എടുക്കാന്‍ വേറെയോന്നിന് കൊടുത്തിട്ടു മാത്രമേ
എനിക്ക് ആ അനുമതി തരൂ എന്ന പ്രകൃതി നിയമം.

ഈ നിയോഗത്തില്‍ നിന്നു മാറുകില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയണം ക്ഷത്രിയന്‍. അല്ലാത്തവന്‍ ക്ഷത്രിയനല്ല. ഭരണാധികാരിയല്ല.

ഇതേയുള്ളൂ വിലപ്പോകുന്ന ശാസ്ത്രം. മറ്റൊരു ശാസ്ത്രവും വിലപ്പോകില്ല.

കാരണം ഇവന്‍ വലിക്കും. വലിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ അറിയില്ല ഇവന്‍ വലിക്കുന്നത് ഇതു കൊണ്ടാണ് എന്ന്. അതുകൊണ്ട് അവനും ഈ പണി കാണിക്കും.
അങ്ങനെ കാണിച്ചു കാണിച്ചാണ് ലോകം ഒരു പരുവമാകും.
ഇത് ആത്യന്തികമാണ്. ഇതിന് ജാതിയും മതവും ഒന്നുമില്ല.
ഇത് ആരുടെയും പ്രത്യേകിച്ച് സാധനമല്ല.
കേവലമായതിനൊന്നും അവകാശവാദങ്ങള്‍ക്ക് അര്‍ത്ഥമില്ല.

Posted in അറിവ്, രാഷ്ട്രീയം, സമൂഹം | Tagged , , , , | Leave a comment

നിയമം വേറെ, നീതി വേറെ

Swami Nirmalananda Giri Maharaj

Swami Nirmalananda Giri Maharaj

നിയമം വേറെ, നീതി വേറെ.

നിയമത്തിനിടയില്‍ നീതിയെപ്പറ്റി സംസാരിക്കരുത്.

നിയമവും നീതിയും – നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ നിയമവും നീതിയും രണ്ടും രണ്ടാണ്.

നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ എല്ലാ മനുഷ്യര്‍ക്കും ഒരു പോലെയല്ല നിയമം.

നാട്ടുകാരുടെ ജാതിക്കനുസരിച്ച്, മതത്തിനനുസരിച്ച്, വര്‍ഗ്ഗത്തിനനുസരിച്ച്, ഇന്നാട്ടിലെ എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്ന നിയമത്തില്‍ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

എന്തിനാണ്, ഈ ജനാധിപത്യത്തില്‍, ഇത്രയും പരിഷ്കൃതലോകത്ത്, ഇത്രയും ഉയര്‍ന്നിടത്ത്, നിയമത്തെ അങ്ങനെ എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത്?

അങ്ങനെയൊരു നിയമം നീതിയെ തരുമോ?

നിങ്ങള്‍ പരിഷ്കാരികള്‍ അല്ലേ?

തനിക്കൊരു വ്യത്യസ്തനിയമം ഉള്ളതു കൊണ്ടുള്ള സുഖം അനുഭവിക്കുന്ന ആരെങ്കിലും, തനിക്കു നിയമത്തിലൂടെ കിട്ടുന്ന സുഖം കാരണം, മറ്റവനു നീതി ലഭിക്കുന്നില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവനു കൂടെ നീതി ലഭിക്കണം എന്ന്, ആ ആനുകൂല്യം പറ്റുന്ന ആരെങ്കിലും പറയുമോ? ഇല്ല.

അപ്പോള്‍ നിയമവും നീതിയും എല്ലാക്കാലത്തും രണ്ടാണ്.

സ്വജനപക്ഷപാതത്തെക്കുറിച്ചല്ല വിവക്ഷ. അതിനു നിയമവും നീതിയും ഒന്നാക്കിയാലും അതുകൊണ്ട് ഇതു വ്യാഖ്യാനിച്ചു മാറ്റും. അതല്ല ഇവിടെ പറയുന്നത്.
എഴുതിവെച്ചനിയമത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

പവിത്രമായ ഭരണഘടന എന്നു പറയപ്പെടുന്ന, ഏതു തൊട്ടു സത്യം ചെയ്യുന്നുവോ ആ സാധനം, നമ്മുടെ രാജ്യത്തിലെ പ്രജകളെ സമമായി കാണുന്നതല്ല.

നിയമം വേറെ, നീതി വേറെ.

കേള്‍ക്കാത്തവനൊന്നും ഭൂമിയില്‍ പറയാന്‍ അവകാശമില്ല.
കേള്‍ക്കാത്തവന്‍ പറയുന്നതു കൊണ്ടാണ് ഈ ഭൂമി വരണ്ടുപോകുന്നത്.

Posted in രാഷ്ട്രീയം, സമൂഹം | Tagged , , | Leave a comment

അണലിയുടെ സന്താനങ്ങളേ, പശ്ചാത്തപിക്കുവിന്‍!

 
സൃഷ്ടി നടക്കുന്നത് ചേര്‍ച്ചയിലാണ്. നിങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുന്നത് ഒരു അമ്മയും അച്ഛനും ചേര്‍ന്നിട്ടാണ്‌. ഒരു പുരുഷനും പ്രകൃതിയും ചേര്‍ന്നിട്ടാണ്‌. ഏതു സൃഷ്ടമാകുന്നതിനും അതിന്‍റെ ബീജത്തില്‍ തപസ്സുണ്ടാകണം.
 
അമ്മയുടെ അണ്ഡവും അച്ഛന്‍റെ ബീജവും ചേരുമ്പോള്‍ അത് ഒരു സൈഗോട്ട് ആകും. ആ സൈഗോട്ട് മാതൃഗര്‍ഭത്തില്‍ വിഭജനപ്രക്രിയയ്ക്കു വിധേയമായി വളരും. അത് വളരുവാന്‍ ആവശ്യമായ ഊര്‍ജം അമ്മ കഴിക്കുന്ന ആഹാരം പചിച്ച്, രൂപാന്തരപ്പെട്ട്, രക്തമായി കുഞ്ഞിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കടക്കണം. ഈ പ്രക്രിയയില്‍ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനോ, പുറത്തുള്ള പ്രകൃതിയ്ക്കോ പങ്ക് വളരെ ചുരുക്കവും, മാതാപിതാക്കലുടെ പങ്ക് വളരെക്കൂടുതലും ആണ്. കുഞ്ഞിന്റെ ഗര്‍ഭാവസ്ഥയിലെ വളര്‍ച്ച, അതിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍, അതിന്‍റെ കാലുകള്‍, അതിന്‍റെ രോഗമില്ലായ്മ തുടങ്ങിയതെല്ലാം ആ തന്തയുടെയും തള്ളയുടെയും തപസ്സിന്‍റെ ഭാവമാണ്, അല്ലാതെ അവര്‍ കഴിച്ച ആഹാരത്തിന്‍റെ ഭാവമല്ല.
 
പിതാവിന്‍റെ ബീജവും മാതാവിന്‍റെ അണ്ഡവും ചേര്‍ന്ന്, ഒരു സൈഗോട്ട് ആയുള്ള നിങ്ങളുടെ ജനനം മുതല്‍ നിങ്ങളുടെ മൃത്യു വരെ, വളര്‍ച്ചയുടെ ഈടുവെയ്പ്പുകളും ഊടും പാവുമായി, നിങ്ങളുടെ തന്തയും തള്ളയും നിങ്ങളുടെ ഒപ്പം, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളില്‍, നിങ്ങളുടെ കോശങ്ങളില്‍ നിത്യം ഉണ്ടാകും.
 
ഒരു പെണ്ണിന്‍റെ വെളുപ്പു കണ്ട് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്ന ഒരു ചെറുക്കനോ,
ചെറുക്കന്‍റെ പണക്കൊഴുപ്പു കണ്ട് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്ന ഒരു പെണ്ണോ,
അവളുടെ തന്തയെയോ തള്ളയെയോ എതിര്‍ക്കുമ്പോള്‍,
തല്ലുമ്പോള്‍,
ചീത്ത വിളിക്കുമ്പോള്‍,
ഇറങ്ങിപ്പോകുമ്പോള്‍,
അവരെ ഭത്സിക്കുമ്പോള്‍,
അവര്‍ക്കെതിരെ അപവാദങ്ങള്‍ പറയുമ്പോള്‍,
അവളുടെ കോശങ്ങളിലും അവന്റെ കോശങ്ങളിലും നിത്യനിരന്തരമായി നില്‍ക്കുന്നത് ആ തന്തയും തള്ളയും ആണെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നില്ല എന്ന വസ്തുത വെച്ചു നോക്കിയാല്‍,
അവള്‍ക്കെതിരെ, അവനെതിരെ, അവളും അവനും തന്നെ, സ്വന്തം കോശങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന ഗൂഢാലോചനയുടെ ബാക്കിപത്രവുമായി മാരകരോഗങ്ങളിലേക്ക്‌ പതിക്കുമെന്നതിനാല്‍,
ആദ്യമായി മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും സമുജ്ജ്വലമായ രംഗത്തു നിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു വേണം മാനവന്‍ ജീവിക്കാന്‍ – രോഗം വേണ്ടായെങ്കില്‍, ദുഃഖങ്ങള്‍ വേണ്ടായെങ്കില്‍.
 
മരിച്ചു പോയതോ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതോ, നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഇല്ലാത്തതോ ആയ നിങ്ങളുടെ തന്തയെയോ തള്ളയെയോ കുറിച്ചല്ല, ഭാവാത്മകമായി നിങ്ങള്‍ ജനിക്കാന്‍ കാരണമായ ബീജത്തിലും അണ്ഡത്തിലും കടന്നു കൂടിയ, ആഹാരത്തില്‍ കടന്നു കൂടിയ, നിത്യനിരന്തരമായി നിങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്ന, നിങ്ങളിലെ കോശവിഭജനപ്രക്രിയകളില്‍ എല്ലാം അന്തസാരമായി നില കൊള്ളുന്ന നിങ്ങളുടെ തന്തയെയും തള്ളയെയും കുറിച്ചാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. അവരെ പുറത്താക്കാന്‍ ഒരു ശാസ്ത്രത്തിനും പറ്റില്ല.
 
അവരോടു നിന്ദ കാണിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, കര്‍ത്താവ്, ഈശോ മിശിഹ പറഞ്ഞതു പോലെ, സ്നാപകന്‍ പറഞ്ഞതു പോലെ – “അണലിയുടെ സന്താനങ്ങളേ, പശ്ചാത്തപിക്കുവിന്‍”. അതു മാത്രമേയുള്ളൂ രക്ഷയ്ക്കു വഴി.
 
പെറ്റു കൂട്ടുന്നതിന്‍റെ രഹസ്യം അറിയാത്ത നിങ്ങള്‍, എന്താണ് പഠിച്ചിട്ടുള്ളത്?
Posted in അറിവ്, ആയുര്‍വേദം, ആരോഗ്യജീവനം, മൊഴിമുത്തുകള്‍ | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

ന സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യമര്‍ഹതി

ഒരു കുടുംബത്തിന്‍റെ ചുമതല ഉള്ള കുടുംബിനി,
കുടുംബിനി ആകാന്‍ ഉള്ളവള്‍,
കുടുംബിനി ആയി നിന്നവള്‍,

സര്‍ഗ്ഗപ്രക്രിയയില്‍,
സര്‍ജ്ജനത്തില്‍,
വരാനിരിക്കുന്ന മുഴുവന്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥരേയും,
വരാനിരിക്കുന്ന മുഴുവന്‍ രാജാക്കന്മാരേയും,
വരാനിരിക്കുന്ന മുഴുവന്‍ ബ്രഹ്മചാരികളേയും,
ഗൃഹസ്ഥനെയും സന്ന്യാസിയെയും
ഏതൊരംഗതലത്തില്‍ സര്‍ജ്ജനം ചെയ്തു കൊണ്ടുവന്നുവോ… അവള്‍..

അവള്‍ പരമോന്നത ആയതുകൊണ്ട്,
അവളുടെ ബാല്യം പിതാവിനാല്‍,
യൌവനം ഭര്‍ത്താവിനാല്‍,
വാര്‍ദ്ധക്യം മകനാല്‍ സുരക്ഷിതമായിരിക്കണം.

ഇത് പൌരാണികന്‍റെ ലോകത്തെ നിയമപരമായ മുന്നറിയിപ്പ് ആയിരുന്നു!

പിതാ രക്ഷതി കൌമാരേ,
ഭര്‍ത്താ രക്ഷതി യൌവനേ,
പുത്രശ്ച്ചസ്തവിരേകാലേ,
ന സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യമര്‍ഹതി

സ്വേച്ഛാചാരിയായി ജീവിക്കാന്‍ അവള്‍ക്ക് അര്‍ഹത ഇല്ല,
കാരണം അവള്‍ അത്ര ഉയര്‍ന്നവള്‍ ആണ്.

അവളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഈ മൂന്നു പേരെ ചുമതലപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍
ജീവന് വില ഇല്ലാത്തത് അവളുടെയോ, അവരുടെയോ?

നിങ്ങള്‍ ഒരാളെ സംരക്ഷിച്ചു കൊള്ളണം എന്ന് നിയമപരമായി പറഞ്ഞാല്‍,
സംരക്ഷിച്ചില്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ശിക്ഷാര്‍ഹന്‍ ആകും എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍
ആര്‍ക്കാണ് സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാത്തത്?
രണ്ടു പേര്‍ക്കും സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല!
ഒരാള്‍ക്ക്‌ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത് കൊണ്ട് സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല!
മറ്റേയാള്‍ക്ക് രക്ഷിക്കേണ്ടത് കൊണ്ട് സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല!

ഏതു സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലായ്മ ആണ് കൂടുതല്‍ അപകടകരം?
രക്ഷിക്കുന്നവന്‍റെ അസ്വാതന്ത്ര്യമോ,
രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവളുടെ അസ്വാതന്ത്ര്യമോ,
ഏതു അസ്വാതന്ത്യ്രം ആണ് കര്‍ക്കശം?

രക്ഷിക്കുന്നവന്‍റെ അസ്വാതന്ത്ര്യം…
കാരണം അവന്‍ ശിക്ഷാര്‍ഹന്‍ ആണ്.
അതിന്‍റെ വാള്‍ തലയ്ക്കു മുകളില്‍ ഉണ്ട്.

Posted in അറിവ്, മറ്റുള്ളവ, മൊഴിമുത്തുകള്‍ | Tagged , | Leave a comment