ദുര്‍നിഗ്രഹമാണ് ഈ മനസ്

എത്ര ക്ലേശിച്ചാലും പിടിച്ചടക്കാന്‍ വയ്യാത്ത ഒന്നാണ് മനസ്സ്.

മനസ്സാണ് മുഴുവന്‍ നന്മകളുടെയും കാരണം. മുഴുവന്‍ പ്രശ്നങ്ങളുടെയും കാരണം.

ഏതു സംസ്കൃതിയാണോ, ഭൌതികദ്രവ്യങ്ങളെ, ഭൌതികശരീരത്തെ പഠിച്ചിട്ട്, അതിന് അതീതമായ, സൂക്ഷ്മമായ മനസ്സാണ് ഇതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌ എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത്‌, തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ട് ലോകത്തോടുള്ള എല്ലാ ഇടപാടുകളിലും എല്ലാ വ്യക്തിബന്ധങ്ങളിലും എല്ലാ ജീവിതവ്യാപാരങ്ങളിലും, സമസ്തകര്‍മ്മകലാപങ്ങളിലും നിരന്തരമായി സ്വന്തം മനസ്സിനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നത്, മറ്റൊന്നിനെയും നിരീക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നത്, അവന്‍ മാത്രമാണ് ജീവിക്കുന്നത്.

ആദ്ധ്യാത്മികസാധന ആരംഭിക്കുന്നതു തന്നെ ഇവിടെയാണ്.

എത്രത്തോളം നിങ്ങള്‍ സ്വന്തം മനസ്സിനെ നിരീക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നുവോ, എല്ലാ വിചാരങ്ങളും മനസ്സ് കലര്‍ന്ന് മനസ്സോടു കൂടിയാണ് വരിക. മനസ്സിനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നവന്‍റെ വിചാരങ്ങള്‍ മാത്രമേ സത്യവാക്കാകുകയുള്ളൂ. ഹിതമാവുകയുള്ളൂ.

അപരനെയും അപരവിഷയങ്ങളെയും ദര്‍ശിച്ചിട്ടാണ് വാക്കുകള്‍ വരുന്നതെങ്കില്‍, തിരുത്താന്‍ വേണ്ടിയായിരിക്കും ജന്മങ്ങളെല്ലാം. അനേകജന്മങ്ങള്‍ കൊണ്ടുപോലും അതു തിരുത്തിയെടുക്കാനാകുകയുമില്ല.

ദുര്‍നിഗ്രഹമാണ് ഈ മനസ്സ്.

Advertisements
Posted in അറിവ്, അഷ്ടാവക്ര, മനസ്സ് സമൂഹം | Tagged , | Leave a comment

ബുദ്ധിവികാസം കുറഞ്ഞ കുട്ടികള്‍ക്ക് സ്പെഷ്യല്‍ സ്ക്കൂള്‍ നല്ലതോ?

ബുദ്ധിവികാസം കുറഞ്ഞ കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി നാടു നീളെ സ്പെഷ്യല്‍ സ്കൂളുകള്‍ ആണ് ഇന്ന്. സാമൂഹ്യസംഘടനകളും, ട്രസ്റ്റുകളും മത്സരിച്ചാണ് ഇത്തരം സ്കൂളുകള്‍ നടത്തുന്നത്.

സ്പെഷ്യല്‍ സ്കൂളുകളില്‍ പലതരം വൈകല്യങ്ങള്‍ ഉള്ള കുട്ടികള്‍ ആണ് ഉണ്ടാവുക. കുട്ടിക്കാലത്ത്, കുട്ടികള്‍ അനുകരിച്ചു പഠിച്ചാണ് വളരുന്നത്‌. കുട്ടികള്‍ക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ അനുകരിക്കാവുന്നത് അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ആണ്. അതുകൊണ്ട് വിദ്യാഭ്യാസകാലത്ത് ആറു വയസ്സു വരെയെങ്കിലും അച്ഛനമ്മമാരുടെ ഒപ്പം ഉണ്ടാകണം.

ഇന്ന് ഒരു അച്ഛനും അമ്മയും അനുകരണീയരല്ല. തന്ത തള്ളയോടും തള്ള തന്തയോടും ഒക്കെ വഴക്കുണ്ടാക്കുകയും അടിയുണ്ടാക്കുകയും ഉള്ള ടി.വി. സീരിയലുകള്‍ എല്ലാം ഇരുന്നു കാണുകയും ചന്തത്തരം വിളിച്ചു പറയുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് ഇന്ന് വിദ്യാസമ്പന്നര്‍. അതുകൊണ്ട് കുട്ടികള്‍ക്ക് അനുകരിക്കാവുന്നവരല്ല ഒരു തന്തയും തള്ളയും.

കുട്ടികള്‍ വീട്ടില്‍ ഇരുന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ ഉള്ള ചാനലുകള്‍ എല്ലാം വെച്ച്, അതെല്ലാം കണ്ട്, അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അനുകരിച്ച് അവര്‍ നശിക്കും. ഇത് പറഞ്ഞാലും നിങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലാവില്ല.

പിന്നെയുള്ളത് നല്ല ആളുകളെ അനുകരിക്കുക എന്നതാണ്. അതിന് നല്ല സ്കൂളില്‍ വിടണം. നല്ല സ്കൂള്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്കൂള്‍ അല്ല.

ബുദ്ധിവികാസം കുറഞ്ഞ കുട്ടികള്‍ പഠിക്കുന്ന ഇടത്ത്, ഒരു കുട്ടിയ്ക്ക് സ്വയംഭോഗം ആയിരിക്കും വൈകല്യം, വേറെ ഒരു കുട്ടിയ്ക്ക് വികലമായ കുറെ ചേഷ്ടകള്‍ ആയിരിക്കും വൈകല്യം, വേറെ ഒരു കുട്ടിയ്ക്ക് ചില വാക്കുകളുടെ പ്രയോഗമായിരിക്കും വൈകല്യം. ഇവരൊക്കെ ഒന്നിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ പരസ്പരം പഠിച്ചിട്ടു വീട്ടിലേക്കു വരും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ സ്പെഷ്യല്‍ സ്കൂള്‍ കുട്ടി നന്നാകാന്‍ നല്ലതല്ല. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും സമാധാനം കിട്ടാന്‍ നല്ലതാണ്. പണം മുടക്കാന്‍ നല്ലതാണ്. ഇത്തരം ട്രസ്റ്റുകള്‍ക്ക് കാശ് ഉണ്ടാക്കാന്‍ നല്ലതാണ്. മറിച്ച്, ശരിയായ, സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളില്‍ പോലും വിട്ടാല്‍ കുട്ടികള്‍ പരസ്പരം അറിവ് കൈമാറും, കളിക്കും, ഒരു മരുന്നും ഇല്ലാതെ അമ്പതു ശതമാനം പുരോഗതി ഉണ്ടാകും.

Posted in അറിവ്, ആയുര്‍വേദം, മൊഴിമുത്തുകള്‍ | Tagged , , | Leave a comment

ലക്ഷ്യം മാര്‍ഗ്ഗത്തെ സാധൂകരിക്കില്ല

SWAMI NIRMALANANDA GIRI MAHARAJ

SWAMI NIRMALANANDA GIRI MAHARAJ

മാര്‍ഗ്ഗവും ലക്ഷ്യവും രണ്ടാവില്ല. നിങ്ങള്‍ അങ്ങനെയല്ല കേട്ടിരിക്കുന്നത്.

ലക്ഷ്യം മാര്‍ഗ്ഗത്തെ സാധൂകരിക്കും. അതുകൊണ്ട് മാര്‍ഗ്ഗവും ലക്ഷ്യവും രണ്ടായാല്‍ കുഴപ്പമില്ല എന്നാണ് നിങ്ങള്‍ പഠിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ലക്ഷ്യം മാര്‍ഗ്ഗത്തെ സാധൂകരിക്കും. ഇത് പാശ്ചാത്യദര്‍ശനമാണ്. ഭാരതീയദര്‍ശനമല്ല.

പക്ഷെ ഇന്ന് നിങ്ങള്‍ എന്തു ചെയ്യുമ്പോഴും പറയുന്ന വാക്യം അതാണ്‌ – ലക്ഷ്യം മാര്‍ഗ്ഗത്തെ സാധൂകരിക്കും.

പക്ഷെ ഭാരതീയന്റെ ദര്‍ശനം ഇതല്ല. ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി ഹിംസാത്മകവും മറ്റുള്ളതുമായ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുമ്പോള്‍ നിങ്ങളുടെ ചേതനയില്‍ വരുന്ന പരിണാമം ലക്ഷ്യത്തില്‍ നിങ്ങളെ എത്തിക്കില്ല.

അഹിംസാത്മകമായ പരമമായ ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി ഹിംസാത്മകമായതും പരിമിതമായതും ആയ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗത്തെ നിങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുമ്പോള്‍, ആ ഹിംസാവേളയില്‍ നിങ്ങളുടെ മസ്തുളംഗത്തിനും നിങ്ങളുടെ കോശകോശാന്തരങ്ങള്‍ക്കും, അവയുടെ സംവേദനക്ഷമത മൂലം സ്വമേധയാ വരുന്ന പരിണാമങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും ആ ലക്ഷ്യത്തില്‍ എത്തിക്കില്ല.

ഇതാണ് ഭാരതീയന്റെ ദര്‍ശനം. ഈ ദര്‍ശനത്തില്‍ ലക്ഷ്യവും മാര്‍ഗ്ഗവും രണ്ടല്ല.

മാര്‍ഗ്ഗലക്ഷ്യങ്ങള്‍ രണ്ടല്ല – ഒന്നാണ്.

💖 നിര്‍മ്മലാനന്ദം

Posted in അറിവ്, മൊഴിമുത്തുകള്‍ | Tagged , | Leave a comment

അസഹിഷ്ണുത ഇന്ത്യന്‍ മണ്ണില്‍

ലോകത്ത് എല്ലായ്പ്പോഴും സഹിഷ്ണുത ഒരു നല്ല ആശയമാണ്. സഹിഷ്ണു ആകാനുള്ള വെമ്പല്‍ ഭാരതീയ മനസ്സുകള്‍ക്ക് വളരെ കൂടും. ഭാരതീയ ചിന്തയുടെ ഒരംശം നിങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടുപോയാല്‍ സഹിഷ്ണു ആകാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് താല്‍പ്പര്യം വര്‍ദ്ധിക്കും.

നേരെ മറിച്ച് നിങ്ങള്‍ പാശ്ചാത്യങ്ങളായ മതങ്ങളിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം മാറിച്ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ നിങ്ങളുടെ സഹിഷ്ണുത കുറയാന്‍ തുടങ്ങും. നിങ്ങള്‍ ഏതു പാശ്ചാത്യമതത്തില്‍ വേണമെങ്കില്‍ ചെന്നു ചേര്‍ന്നോളൂ, ചേരുന്നതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം മുതല്‍, നിങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്ന സഹിഷ്ണുത ഉണ്ടാവില്ല. നിങ്ങളുടെ വാക്കുകള്‍ക്ക് കാര്‍ക്കശ്യം വരും.

ഇതിനൊരു കാരണമുണ്ട്. ഇന്ത്യയില്‍ കാണുന്ന എല്ലാ മതങ്ങളും ഇവിടെ നിന്നു തന്നെ രൂപപ്പെട്ടവയാണ്. മതം പുറത്തു നിന്നു വന്നു എന്നു പറഞ്ഞാലും ഒരു ആശയം പുറത്തു നിന്നു കടമെടുത്തു എന്നു മാത്രമേയുള്ളൂ.

പാശ്ചാത്യനായ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയോ പാശ്ചാത്യനായ ഒരു മുസ്ലീമോ ഇന്ത്യന്‍ ക്രിസ്ത്യാനിയോളവും ഇന്ത്യന്‍ മുസ്ലീമിനോളവും തീവ്രമായി അസഹിഷ്ണുത ഉള്ളവനല്ല. അങ്ങനെയിരിക്കെ, ഈ അസഹിഷ്ണുതയെ എങ്ങനെയാണ് പാശ്ചാത്യന്‍റെ ഗുണമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നത്?

ഇന്ത്യയ്ക്കു വെളിയിലുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയോ ഒരു പാതിരിയോ ഒരു ഇന്ത്യന്‍ ക്രിസ്ത്യാനിയോളം അസഹിഷ്ണുവല്ല. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഇന്ത്യയില്‍ കാണുന്ന അസഹിഷ്ണുത എങ്ങനെ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെതാകും?

ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരഭൂവില്‍ അസഹിഷ്ണുത ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവിടെ ഉള്ളവനാണ് അസഹിഷ്ണു ആയിരിക്കേണ്ടത്. അവര്‍ അസഹിഷ്ണുക്കള്‍ അല്ല എന്നുള്ളതിനു തെളിവ് അത്തരം രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ സാമൂഹ്യസേവനത്തിനായി കൊടുക്കുന്ന സംഭാവനകള്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കൈപ്പറ്റുന്നത് ക്രിസ്ത്യന്‍ സംഘടനകളേക്കാള്‍, ഇസ്ലാമിക് സംഘടനകളേക്കാള്‍ ഹിന്ദു സംഘടനകള്‍ ആണ് എന്നതാണ്. ഇത് വിവരാവകാശനിയമം വഴി അപേക്ഷ കൊടുത്ത് അറിയാവുന്നതെയുള്ളൂ. ഇന്ത്യക്കാരായ സ്വാമിമാരെല്ലാം വിദേശത്തു കിടന്ന് എങ്ങനെയാണ് കളിക്കുന്നത്?

ഏറ്റവും സഹിഷ്ണുത ഉണ്ട് എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യന്‍ മണ്ണില്‍, ഇന്ത്യന്‍ പാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്നാണ് അസഹിഷ്ണുതയും സഹിഷ്ണുതയും ഒരു പോലെ സംജാതമാകുന്നത് എന്നല്ലേ ഇതിന്റെ അര്‍ത്ഥം? അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം അസഹിഷ്ണുത മതത്തില്‍ നിന്നല്ല വരുന്നത് എന്നാണ് . അസഹിഷ്ണുത ഒരു മതത്തിന്റെയും സ്വന്തമല്ല.

താന്‍ വിട്ടിട്ടു പോന്നത് തെറ്റാണെന്നും താന്‍ ഇപ്പോള്‍ നില്‍ക്കുന്നതു ശരിയാണെന്നും ഉള്ള ഒരു അഹന്തയുടേതു മാത്രമാണ് അസഹിഷ്ണുത. ആ ശരി സ്ഥാപിക്കാനാണ് – ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ നില്‍ക്കുന്നതാണ് ശരി, പഴയത് തെറ്റായതു കൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഞാന്‍ വിട്ടു പോന്നത്, ഞാനാണ് ശരി, ഞാന്‍ വിട്ടു പോന്നതല്ല ശരി, എന്നു സ്ഥാപിക്കാനുള്ള വെമ്പലിലാണ് അസഹിഷ്ണുത സംജാതമാകുന്നത്.

വിട്ടുപോകാത്തവര്‍ അത് ശരിയെന്നു സ്ഥാപിക്കുന്നതും അസഹിഷ്ണുത തന്നെയാണ്.

ഇന്നലെ വരെ നിങ്ങളുടെ അച്ഛന്‍റെ വലംകൈ ആയി നടന്ന നിങ്ങളുടെ ഒരു സഹോദരന്‍ ഇന്നു രാവിലെ വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങി, ശത്രുവായിത്തീര്‍ന്ന്‍, പുറത്തേക്കിറങ്ങിയാല്‍ തന്റെ അച്ഛനും സഹോദരനുമെല്ലാം തെറ്റാണെന്നും താന്‍ ശരിയാണെന്നും പറഞ്ഞു നടക്കുന്നത്, അവന്‍ വിട്ടുപോന്ന ആശയം ശരിയാണെന്നു പറയാന്‍ ഇഷ്ടമില്ലാതിരിക്കുകയും, അവന്‍ നില്‍ക്കുന്ന ആശയം ശരിയാണെന്നു സ്ഥാപിക്കാന്‍ വ്യഗ്രത ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു കൊണ്ടു മാത്രമാണ്. ഇതു മാത്രമാണ് ഇന്ന് ഇന്ത്യന്‍ മണ്ണില്‍ അസഹിഷ്ണുതയെ വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഏക കാരണം.

കടപ്പാട് : സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

Posted in അറിവ്, മൊഴിമുത്തുകള്‍ | Tagged , | Leave a comment

യാദൃശ്ചികത അഥവാ ജീവിതം

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

യാദൃശ്ചികമായി ജീവിക്കാന്‍ പഠിച്ചാല്‍, ജീവിതം സുഖമാണ്, സുന്ദരമാണ്.

എന്ത് ലക്ഷ്യമാണ്‌ ജീവിതത്തിന്? നമുക്ക് മുന്‍പ് ജീവിച്ചുമരിച്ച ആളുകള്‍ എന്ത് ലക്ഷ്യത്തില്‍ എത്തി?

ഇത് ഒരു ഒഴുക്കല്ലേ? ഈ നദി ഒഴുകി കടലില്‍ ചെന്ന് പതിക്കുന്നു എന്നല്ലാതെ എന്ത് ലക്‌ഷ്യം?

ലോകം നന്നാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച മഹാപുരുഷന്മാര്‍, അവതാരങ്ങള്‍, ദൈവപുത്രന്മാര്‍, എല്ലാവരും മരിച്ചു പോയി!!!

അജയ്യബലവാന്മാരായിരുന്നവര്‍ – തന്റെ തപശക്തികൊണ്ട് വിൺഗംഗയെ ഭൂമിയില്‍ ഒഴുക്കിയ ഭഗീരഥന്‍, ചക്രവര്‍ത്തിയായിരുന്ന രഘു,  അവതാരവരിഷ്ഠനായ ശ്രീരാമന്‍, പിതാവിന് വധുവിനെ തേടിപ്പോയ ഭീഷ്മന്‍, ഉത്തരായനവും കാത്ത് സ്വച്ഛന്ദമൃത്യുവായിക്കിടന്ന ഭീഷ്മന്‍…. ഇവരൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ എവിടെയാണ്?

ലോകൈകവന്ദ്യന്മാരായിരുന്ന യോഗീശ്വരന്മാര്‍ – വിശ്വാമിത്രന്‍, വസിഷ്ഠന്‍… എവിടെപ്പോയി ഇവരെല്ലാം?

സത്യവതികളായിരുന്ന സ്ത്രീരത്നങ്ങള്‍;  മാര്‍ക്കണ്ഡേയ മഹര്‍ഷിയുടെ മാനസപുത്രി മദാലസ. ദ്രുപദന്റെ മകള്‍ പാഞ്ചാലി, അഴിഞ്ഞ മുടിയുമായി മഹാഭാരതം തീരുമാനിക്കാന്‍ നടന്ന പാഞ്ചാലി., ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ പാദപൂജവൃതം മുടക്കാതെ ജീവിച്ച സീത, ബ്രഹ്മാവിഷ്ണുമഹേശ്വരന്മാരെ
വെള്ളം കുടഞ്ഞു മടിയില്‍ ഇരുത്തി മക്കളായി വളര്‍ത്തിയ അനസൂയ… എവിടെപ്പോയി ഇവരൊക്കെ?

എല്ലാവരും, കാലത്തില്‍, ചണം എന്ന പോലെ ചതഞ്ഞരഞ്ഞു പോയി.

അതുകൊണ്ട് എന്ത് ലക്‌ഷ്യം? ജനിച്ചു മരണത്തിലേക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യമോ?ജീവിക്കുന്ന കാലം ഒന്നും തേടി പോകാതെ യാദൃശ്ചികതയെ പുല്‍കി സുഖമായി ജീവിക്കുക.

നിങ്ങള്‍ക്കുള്ളത്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക്  വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒന്നും ആരും കൊണ്ടുപോകില്ല. അതാണ്‌ അതിന്റെ നീതി.
നിങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടതൊക്കെ നിങ്ങള്‍ക്കായി കുറിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഏതു പഴുതടച്ചു പോയാലും, അവിടെ ചെല്ലും.

ലക്ഷ്യമൊക്കെ ശുഭമാണ്. മോക്ഷം ഇപ്പോഴാണ്. ഇപ്പോള്‍ കിട്ടാത്തത് ഇനി കിട്ടുമെന്ന് വിചാരിക്കേണ്ട.

എന്ത് യാദൃശ്ചികമോ അതിനെ സ്വീകരിച്ച് വര്‍ത്തമാനം സുഖമായി ജീവിക്കുക.

Posted in അറിവ്, അഷ്ടാവക്ര, മൊഴിമുത്തുകള്‍ | Leave a comment

അറിവിന്റെ ആധാരം വിനയമാണ്

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

ഞാൻ പറഞ്ഞതിൽ നല്ലതാണെന്ന്‌ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നതൊന്നും എന്‍റെതല്ല. എന്‍റെ അന്വേഷണമല്ല. എന്‍റെ പഠനമല്ല.
 
ഇതെല്ലാം എന്‍റെ പൂർവ്വ ആചാര്യന്മാരോടൊപ്പം നിൽക്കുവാനും അവർ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങളെ കാണുവാനും അവരുടെ കൂടെ നിന്ന്‌ സഹായിക്കുവാനുമൊക്കെ ഇടയാക്കിയ ഒരു ബാല്യത്തിന്‍റെയും ഒരു കൗമാരത്തിന്‍റെയും അറിവുകള്‍ മാത്രമാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ അവയ്ക്ക്‌ ഒന്നിനും എനിക്ക്‌ അർഹതയില്ല എന്നെനിക്ക്‌ നന്നായി അറിയാം.
 
എങ്കിലും കാലമാവശ്യപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട്‌ അതിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നു മാത്രമേ ഉള്ളു.
 
നിങ്ങൾ എല്ലാം ഈ ചികിത്സകൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി കഴിയുമ്പോൾ, അന്ന്‌ നിർത്താം എന്നുമുള്ള വിശ്വാസത്തിലാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. കാരണം കേരളത്തിലെ ആയുർവേദ ഭിഷഗ്വരന്മാർ ഈ രംഗത്തേക്ക്‌ വരാതിരിക്കുന്നതും, ഈ രംഗം ഒരുപാട്‌ പേരെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ തോന്നിയ ഒരു മനുഷ്യത്വം മാത്രമാണ്‌ എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കേരളത്തിൽ വന്നതിനുശേഷമുള്ള ഈ പ്രചോദനം. മറ്റൊരു തരത്തിലും ഞാൻ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല.
 
ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആ സഞ്ചിയുമായി തെണ്ടുന്ന ആളാണ്‌. തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട. സ്വന്തമായി ഞാൻ സ്ഥലം ഉണ്ടാക്കുകയോ പരിപാടികൾ ചെയ്യുകയോ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഞാൻ താമസിക്കുന്ന ഇടമൊന്നും എന്‍റെ സ്ഥലമല്ല. പൂർണ്ണമായും. അതൊക്കെ പൈസയുള്ള കുറേപ്പേര്‍, ഈ ചികിത്സ കൊണ്ട് അവരുടെ വീട്ടിലെ കുട്ടികൾക്ക്‌ മാറ്റമോ, അല്ലെങ്കിൽ മുതിർന്നവർക്ക്‌ മാറ്റമോ വരുമ്പോള്‍, അവരുടെ മനസ്സില്‍ കുറെ പണം ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾക്ക്‌ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹം തോന്നുന്നു. അത്‌ അവരുടെതായിട്ട്‌ തന്നെ. അത്‌ നടത്തി കൊണ്ടുപോവാനൊക്കെ അവരാണ്‌ നല്ലത്‌.
 
അല്ലാതെ ഇതൊക്കെ വ്യവസായമായിട്ട് നടത്താൻ സന്യാസിമാർ ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഒരുപാട്‌ കത്തിയാവും. അതുകൊണ്ട് അതൊന്നും വേണ്ട എന്ന്‌ വിചാരിച്ചിട്ട്‌ വെറുതേ തെണ്ടി നടന്നതാണ്. ഇപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ മറ്റ്‌ ധാരണകളൊന്നും വച്ച്‌ പുലർത്തണ്ട. കാരണം വല്ല്യ ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്‍റെ ആള്‍ ഒന്നുമല്ല ഞാന്‍. നിങ്ങളെക്കാൾ സാധാരണനായ ഒരാൾ.
 
മിക്കവാറും എട്ടുവയസ്സ്‌ മുതൽ നല്ലപ്പോലെ തെണ്ടി തിന്നിട്ടുള്ള പരിചയം ഉള്ള ഒരാൾ. കാരണം അച്ഛനമ്മമാരുടെ അടുക്കല്‍ നിന്നൊക്കെ വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ പോന്നതുകൊണ്ട്‌ മിക്കവാറുമൊക്കെ ഭക്ഷണം തെണ്ടിയായിരുന്നു കഴിച്ചത്‌. അതുകൊണ്ട്‌ നിങ്ങൾ പുലർത്തുന്ന ഒരഭിമാനം എനിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ എനിക്ക്‌ എളുപ്പമാണ് ആളുകളോട്‌ ഇടപഴകാൻ. നിങ്ങളോട്‌ ഇടപെടാനൊക്കെ അതുകൊണ്ട്‌ എളുപ്പമാണ്.
 
ഇവിടെ വരാൻ, പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും, പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരുമായ നിങ്ങളെ കാണാൻ, ഭാരതീയ സംസ്കൃതിയുടെ രണ്ട്‌ മുഖ്യമുഖങ്ങളായ സ്വാധ്യായത്തിലൂടെയും പ്രവചനത്തിലൂടെയും കടന്നു പോകുന്ന നിങ്ങളെ കാണാൻ, നിങ്ങളോടൊപ്പം അൽപനേരം ഇരിക്കാൻ അറിയുന്ന ചില ശകലങ്ങൾ നിങ്ങളോട്‌ പറഞ്ഞു തരാൻ ഒക്കെ ഇടയാക്കിയ ആ ഈശ്വരഭാവത്തിന്‌ കൃതജ്ഞത അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌…
 
നിങ്ങളുടെ മുമ്പോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തിൽ, ഞാൻ പറഞ്ഞതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരെണ്ണം പ്രയോജനപ്പെട്ടു എങ്കിൽ, എനിക്ക്‌ ചാരിതാർത്ഥ്യമുണ്ട്‌…..
Posted in അറിവ് | Tagged , , | Leave a comment

ശബ്ദം സൃഷ്ടിയുടെ ആധാരമാണ്

💖 നിർമ്മലാനന്ദം💖

💖 നിർമ്മലാനന്ദം💖

ശബ്ദം സൃഷ്ടിയുടെ ആധാരമാണ്. എവിടെ നിന്നാണ് ശബ്ദം വന്നത്? ശബ്ദത്തിന്റെ സങ്കല്‍പ്പം ആരിലാണ് ? അന്യനു ഉപദ്രവകാരിയായോ, തനിക്കു വേണ്ടിയോ, മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ചോ, മറ്റു വസ്തുക്കളെക്കുറിച്ചോ താന്‍ പുറത്തേക്ക് വിട്ട ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ വെറുതെയാകുമോ? അത് ചുറ്റുമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങളില്‍ പരിണാമം ഉണ്ടാക്കുമോ? ആ ശബ്ദം ആയിരമായിരം വര്‍ഷങ്ങളിലൂടെ പോകുമ്പോഴും അത് എവിടെയെങ്കിലുമൊക്കെ സര്‍ജ്ജനം ചെയ്യുമോ?

നാം പുറത്തേക്കുവിട്ട സങ്കല്‍പ്പനങ്ങളോട് കൂടിയ, നമ്മുടെ മനസ്സോടു കൂടിയ ശബ്ദങ്ങളുടെയൊരു ആകാരം തന്നെയായിരിക്കുമോ ഈ അന്തരീക്ഷമാകെ? ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്ന ആന്തരീകങ്ങളും ബാഹ്യങ്ങളുമായ നമ്മോടു ബന്ധപ്പെട്ട ആകാശങ്ങളുടെ സ്വഭാവമായ എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും, നാം സൃഷ്ടിച്ച ഉപകരണങ്ങളിലൂടെ രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും, ആകാശത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നിട്ടുണ്ടാവുമോ?

ആ ആകാശം വായുവായി പരിണമിക്കുമ്പോള്‍ ആ വായുവില്‍ ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ശ്രോതൃഗുണങ്ങള്‍ വായുവിന്റെ സ്പര്‍ശഗുണങ്ങളോടൊപ്പം കലര്‍ന്ന് കൂടിയിട്ടുണ്ടാവുമോ? അത് വായുവിനെ ഗുണാന്വിതങ്ങളാക്കുന്നുണ്ടാവുമോ?

ആ വായു പരിണമിച്ചെത്തുന്ന അഗ്നി, സര്‍വ്വാതിരിക്തമായ അഗ്നിയുടെ ഗുണങ്ങളില്‍ ആ വാക്കുകള്‍ ഭാവസാകല്യമുണ്ടാക്കി അഗ്നിയെ മാറ്റി മറിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ?

“അഗ്നേരാപ:” എന്ന്… ജലത്തില്‍ ഈ ശബ്ദജാലങ്ങള്‍ കുടികൊള്ളൂന്നുണ്ടാവുമോ?

ആ ജലം പൃഥ്വിയായി പരിണമിക്കുമ്പോള്‍ പൃഥ്വിയില്‍ ആ ശബ്ദത്തിന്‍റെ ആന്തോളനങ്ങളും വീചികളും ഉണ്ടാവുമോ? ശബ്ദസ്പര്‍ശരൂപരസഗന്ധഗുണങ്ങള്‍ അഞ്ചും തികഞ്ഞ പൃഥ്വി എന്‍റെ ശബ്ദഗുണങ്ങളോട് കൂടിയ സൃഷ്ടിക്കു നിദാനമാകുമ്പോള്‍ അന്നത്തില്‍, ഗന്ധത്തില്‍, എല്ലാം ആ ശബ്ദം കലര്‍ന്ന് കൂടുമോ? അത്, എന്‍റെ വരാനിരിക്കുന്ന ജന്മങ്ങളുടെ ആഹാരമായി രൂപാന്തരപ്പെടുമോ? അതിനെ ഒഴിവാക്കി കടന്നു പോകാന്‍ എനിക്ക് കഴിയുമോ?

എല്ലാ ശബ്ദത്തിന്‍റെയും ഒപ്പം ആരുടെതാണ് സങ്കല്‍പ്പം?

ഞാന്‍ അയക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളുടെ പിന്നിലെ സങ്കല്‍പ്പം മറ്റൊരുവന്‍റെതാകുമോ?

ശബ്ദത്തോടൊപ്പം സങ്കല്‍പ്പമുള്ള മനസ്സ് സഞ്ചരിക്കുമോ?

പുറത്തേക്കു വാക്കായി പോകുമ്പോള്‍ കൂടെപ്പോകുന്ന മനസ്സും, കോശകോശാന്തരങ്ങളില്‍ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു, ജനിതകമായി, വരുംകാല ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഹേതുവായിത്തീരുന്ന, അതില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മനസ്സും വീണ്ടും കണ്ടു മുട്ടുമോ? അവ വരാനിരിക്കുന്ന യുഗങ്ങള്‍ക്കു ആഹാരമായിതീരുവാന്‍ വിട്ട വാക്കുകള്‍ തിരിച്ചു ആ മനസ്സിലേക്കെത്തുമോ?

എന്‍റെ വാക്കുകള്‍, എന്‍റെ നാളെയുടെ സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങളായി, എന്നിലേക്ക്‌ എത്തുന്നവിധം, എന്‍റെ മനസ്സ്, വാക്കിനോടൊപ്പം, എന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍, ജനിതക പര്യവേഷണങ്ങളില്‍ എന്നെയും തേടി യാത്ര ചെയ്യുന്നുണ്ടാവുമോ? അതല്ല, എന്‍റെ മനസ്സ് കലര്‍ന്ന എന്‍റെ വാക്ക് മറ്റാര്‍ക്കെങ്കിലും ഗുണമോ ദോഷമോ ചെയ്യാന്‍ പര്യാപ്തമായി ലോകത്ത് അവശേഷിക്കുമോ? അവരുടെ മനസ്സ് എന്‍റെ വാക്കിലെ എന്‍റെ മനസ്സ് പോലെ ആയിതീരുന്നില്ലല്ലോ.

എന്റെ വാക്ക് അവരുടെ മനസ്സില്‍ ഇണ ചേര്‍ന്നുണ്ടാക്കുന്ന ലോകം, അവര്‍ മറ്റൊരു വാക്കിനെ പ്രതിദ്വന്തിയായി വിടുമ്പോള്‍, ആ വാക്കുകള്‍ക്കൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നതത്രയും അവരുടെ മനസ്സുകള്‍ ആണെങ്കില്‍, വാക്കിനോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്ന മനസ്സ് എന്നെ തേടി, എന്റെ ജനിതക സ്മൃതികള്‍ തേടി, എന്നെ കണ്ടെത്തി എന്നിലേക്ക്‌ വന്ന്, ആ സങ്കല്‍പ്പത്തിന് അനുഗുണമായ ഭാവികളെ തീര്‍ക്കുമെങ്കില്‍, നിന്റെ വാക്കുകളെല്ലാം, വൈഖരികളെല്ലാം നാളെ നിവര്‍ത്തിക്കാത്ത ലോകങ്ങളിലേക്ക് വരും.

ആരെ കണ്ടു നന്മ നേരുമ്പോഴും, ആര്‍ക്കു വളര്‍ച്ച നീ നേരുമ്പോഴും, നിന്റെ നാളെകളുടെ വളര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് നിന്റെ മനസ്സ് വാക്കുമായി സഞ്ചരിക്കയാണ്.

ആര്‍ക്കു നീ ആശ്രയമായ വാക്കുകള്‍ ഉതിര്‍ക്കുമ്പോഴും, നാളെയുടെ ആശ്രയ ധാതുത്വത്തിലേക്ക് നീ വികസിക്കുകയാണ്.

ആരുടെ ഉല്‍ക്കര്‍ഷത്തിനാഗ്രഹിച്ചു നീ വാക്കുകള്‍ അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും കേട്ടും കേള്‍ക്കാതെയും വിടുമ്പോള്‍, നിന്റെ വാക്കുകളില്‍ ഒന്നുപോലും മറ്റൊരുത്തന്‍ കേട്ടാലും കേട്ടില്ലെങ്കിലും നിന്നെയല്ലാതെ അവനെ ബാധിക്കില്ല.

Posted in അറിവ് | Tagged , | Leave a comment

സമൂഹം പരിഷ്കാരം മൂല്യബോധം

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

പരിഷ്കൃതസമൂഹത്തില്‍ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകേണ്ട ഒന്നാണ് മൂല്യബോധം. ഇന്ന് സമൂഹത്തില്‍ മൂല്യബോധം കുറവുണ്ടെങ്കില്‍ സമൂഹം പരിഷ്കൃതമല്ല എന്നര്‍ത്ഥം. പരിഷ്കാരം എന്ന പദം തന്നെ മാനസികമായാണ് ആദ്യം സംജാതമാകുന്നത്. നിത്യവും പരിഷ്കരിക്കാവുന്ന ഒന്ന് വൈയക്തികവും കൌടുംബികവും സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രപരവും വിശ്വപരവുമായ മനസ്സാണ്. മനസ്സുകള്‍ പരിഷ്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു തലത്തില്‍ മാത്രമാണ് പരിഷ്കൃതസമൂഹം ഉണ്ടാകുന്നത്.

ഇന്നുള്ളത് പരിഷ്കൃതസമൂഹമാണ് എന്ന് ആദ്യം തീരുമാനിക്കുക. എന്നിട്ട് സമൂഹത്തിന് മൂല്യബോധം ഇല്ല എന്ന് ഒരു നിഗമനത്തില്‍ എത്തുക. ഇത് പരസ്പരവിരുദ്ധമല്ലേ?. ഇന്നുള്ള സമൂഹത്തില്‍ മൂല്യമില്ല എന്ന് നാം ധരിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ പരിഷ്കൃതസമൂഹത്തില്‍ മൂല്യബോധം ഇല്ല എന്ന് പറയുന്നതിന് പകരം ആധുനികസമൂഹത്തില്‍ മൂല്യബോധമില്ല എന്ന് പറയുന്നതാകില്ലേ ശരി? സമൂഹം പരിഷ്കൃതമാണെങ്കില്‍ സമൂഹത്തില്‍ മൂല്യബോധം ഉണ്ടാകണം.

മനുഷ്യമനസ്സ് ഏറ്റവും പരിഷ്കരിക്കപ്പെടുന്നത് മാനസികമായും സാമൂഹികമായും കൌടുംബികമായും തൃപ്തി വരുമ്പോഴാണ്. തൃപ്തനായവന്റെ മനസ്സ് മാത്രമേ പരിഷ്കൃതമാവുകയുള്ളൂ. അതിന് സാധ്യത വളരെ കുറഞ്ഞ ഒരു സാമൂഹിക, മതപര, ജാതീയ, വര്‍ഗ്ഗപര, വര്‍ണ്ണപര സമൂഹമാണ് ഇന്ന് രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇതിനു പല കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ആധുനികവിദ്യാഭ്യാസം, ആധുനിക വിവരസാങ്കേതികവിദ്യകള്‍, മാധ്യമങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവയൊക്കെ ഒരു ദിശയില്‍ ഒട്ടേറെ നന്മകള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഒപ്പം മനുഷ്യന്റെ കാമത്തെ, ആഗ്രഹത്തെ മുന്‍പ് ഒരു കാലത്തും ഇല്ലാത്ത വിധം വളര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്. മനസ്സ് അപരിഷ്കൃതമാകുന്നത് കാലഘട്ടം കൊണ്ടല്ല, പ്രായഭേദം കൊണ്ടുമല്ല. മനുഷ്യമനസ്സിനെ അപരിഷ്കൃതമാക്കുന്നത് കാലമോ, ദേശമോ അല്ല, ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ആണ്.

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും മനസ്സിനെ അപരിഷ്കൃതമാക്കുന്നുമില്ല. മിതവും, മര്യാദാമസൃണവും, തന്റെ സഹജീവികളെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതും, അന്യര്‍ക്ക് ഉപദ്രവം വരാത്തതും, കുടുംബത്തെ കുടുംബത്തിലായിരിക്കുമ്പോള്‍ മുഴുവന്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതും, ഒരു ദേശത്തില്‍ പെരുമാറുമ്പോള്‍ ആ ദേശത്തിലെ ജീവജാലങ്ങളെ മുഴുവന്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതും, ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ചിന്തയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആ രാഷ്ട്രത്തെ മുഴുവന്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതും, ഒരു വിശാലലോകത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായി പെരുമാറേണ്ടി വരുന്ന ഇടങ്ങളില്‍ അനേകം രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ട ആ വിശാലവിശ്വത്തെ മുഴുവന്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാവുന്നതുമായ ഒരു ആഗ്രഹവും മനസ്സിനെ അപരിഷ്കൃതമാക്കില്ല. അല്ലാത്ത എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും, അത് ആരില്‍ ഉണ്ടായാലും, അവനില്‍ അപരിഷ്കൃതത്വം ഉണ്ടാവുകയും, അവന്‍ അപരിഷ്കൃതനായിത്തീരുകയും, എല്ലാ വൈകല്യങ്ങളും ചെയ്തു കൂട്ടുകയും, പറയുകയും ചെയ്യും. ഇതാണ് പരിഷ്കാരത്തിന്റെ അളവുകോല്‍.

ഒരുവനിലെ പരിഷ്കാരത്തിന് വൈയക്തികമായ ഒരു തലമുണ്ട്‌, കൌടുംബികമായ തലമുണ്ട്‌, അവന്‍ ജീവിക്കുന്ന ഗ്രാമത്തിന്റെയും, ദേശത്തിന്റെയും, രാഷ്ട്രത്തിന്റെയും തലങ്ങള്‍ ഉണ്ട്, വിശ്വതലവും ഉണ്ട്. അതിലുപരി അവന്‍ നേടിയ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിന്റെ വലിയൊരു തലമുണ്ട്‌. ആധുനികസമൂഹത്തില്‍ ഉള്ളവര്‍ ആധുനികവിദ്യാഭ്യാസം ഒട്ടേറെ നേടിയിട്ടും സമൂഹത്തില്‍ മൂല്യബോധമില്ലെങ്കില്‍, സമൂഹമനസ്സ് പരിഷ്കൃതമല്ലെങ്കില്‍, ആധുനികന്‍ നേടിയ വിദ്യാഭ്യാസത്തെക്കുറിച്ച് വിപുലമായ തലത്തില്‍ വിചിന്തനം ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നില്ലേ?

Posted in അറിവ്, മനസ്സ് സമൂഹം | Tagged , , | Leave a comment

അമൃതാനന്ദത്തിന്റെ അരുമക്കിടാങ്ങളോട്

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

സ്വാമി നിര്‍മ്മലാനന്ദഗിരി മഹാരാജ്

അളവറ്റ ആനന്ദത്തിന്റെ ലോകമാണ് ഗുരുവും ഗുരുവിന്റെ ലോകവും. അളക്കാനാവാത്ത യാഥാർഥ്യത്തിന്റെ, അളക്കാനാവാത്ത അനുഭവത്തിന്റെ, അളക്കാനാവാത്ത ജ്ഞാനത്തിന്റെ, അപരിമേയ ലോകം.

അമൃതത്തിന്റെ അരുമക്കിടാങ്ങളോട്, ഋഷികുലം സദാ സർവ്വദാ അജ്ഞാപിക്കുന്നതും, അപേക്ഷിക്കുന്നതും, അളവറ്റ ഈ അമൃതത്വത്തിന്റെ ലോകങ്ങളിലേക്കെത്തൂ ആസ്വദിക്കൂ എന്നാണ്.

എത്ര ജന്മങ്ങള്‍, എത്ര കർമ്മകലാപങ്ങള്‍, തേടിയത് മറന്നു ജീവിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍, ആനന്ദം തേടി അലഞ്ഞു, ആനന്ദം അനുഭവിക്കാന്‍ കിട്ടിയ എല്ലാ മുഹൂർത്തങ്ങളെയും അളന്നു നശിപ്പിച്ചവര്‍.

ജന്മത്തിന്റെ വ്യഥപൂണ്ടു നടക്കുമ്പോള്‍, അളന്നു ദുഖിച്ച പട്ടികകള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉരുവിട്ട് പഠിക്കുന്നത് വിഡ്ഢികളാണ്.

അളക്കാനാകാത്ത ആനന്ദം അനുഭവിക്കാന്‍ അമൃതാനന്ദത്തിന്റെ അരുമാക്കിടാങ്ങളാവാന്‍ കോശകോശാന്തരങ്ങളെ ആനന്ദം കൊണ്ട് സേചനം ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ദിഷ്ഠവീര്യന്മാര്‍ ആകുക. ഗുരുവിന്റെ ഗൗരവം അതാണ്‌.

Posted in മറ്റുള്ളവ | Leave a comment

ശാന്തി, ആര്‍ജ്ജവം, ആത്മജ്ഞാനം

Swamiji Maharaj

Swamiji Maharaj

ശാന്തിയിലാണ് ആത്മജ്ഞാനം ഉയിര്‍കൊള്ളുന്നത്‌. ശ്രദ്ധ നന്നായി ഉള്ളവന് മാത്രമേ ശാന്തി വരൂ. ശാന്തി ഉണ്ടാകണമെങ്കില്‍ വിശ്വാസം ദാര്‍ഢൃമുള്ളതായിരിക്കണം. വിശ്വാസത്തിനു ദാര്‍ഢൃം വരണമെങ്കില്‍, സ്വന്തം ബോധത്തെ ഒരിക്കലും കളിപ്പിച്ചിട്ടില്ലായിരിക്കണം. ഒരു പ്രവര്‍ത്തിയും സ്വന്തം വാക്കിനും ബോധത്തിനും എതിരായിരിക്കരുത്.

ഒരു ശരിയുടെ ലാവണ്യമെറ്റെടുക്കാന്‍ ഏതു മൂഢനും കഴിയും. ചെയ്ത കര്‍മ്മത്തിന്‍റെ കര്‍ത്തൃത്വം – അതിലെ പരാജയങ്ങളുടെ കര്‍ത്തൃത്വം – ഏറ്റെടുക്കാന്‍, അതിലെ തെറ്റിന്‍റെയും കുറവിന്‍റെയും ശകാരങ്ങളും, പീഡനങ്ങളും ഏറ്റെടുക്കാന്‍ അപൂര്‍വ്വന്മാര്‍ക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ.

ശാരീരികങ്ങളും മാനസികങ്ങളും ആയ സാമാജിക പീഡനങ്ങളുടെ ചുരുളഴിയുന്നതാകകൊണ്ട് അത് ആത്മാവിലേക്കുള്ള ജൈത്രയാത്ര ആണെന്നു വരുകില്‍ പോലും വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ സ്വീകരിക്കുവാന്‍ മനുഷ്യമനസ്സിന് ആവില്ല.

പീഡിത സംസ്കൃതിയിലൂടെ ആത്മാവിലേക്ക് പോകുവാന്‍ കവാടമുണ്ടെന്നു പറയുന്ന ക്രിസ്തീയ ദര്‍ശനത്തിന്‍റെ പൊരുളും ഇത് തന്നെയാണ്. ലോകരുടെ സമസ്തപാപങ്ങളും ഒരുവന്‍ ഏറ്റെടുത്ത്, ചാട്ടവാറടി ഏറ്റുവെന്നോ, മരക്കുരിശില്‍ തറക്കപ്പെട്ടുവെന്നോ, മുള്‍മുടി ചൂടിയെന്നോ പറയുമ്പോള്‍, തന്‍റെ ആത്മാവിന്‍റെ ലോകങ്ങളിലെക്കുള്ള യാത്രയ്ക്ക് അവന്‍ സുസജ്ജമായി എന്ന് അര്‍ത്ഥം.

മറിച്ച് തന്‍റെ തന്നെ സങ്കല്‍പ്പം, തന്‍റെ തന്നെ കര്‍മ്മം, അതില്‍ താന്‍ തന്നെ ചെയ്തു വെച്ചത്, ഏറ്റെടുക്കുവാന്‍ അലംഭാവം കാണിക്കുമ്പോള്‍, വാദകോലാഹലങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ജയിക്കുമ്പോള്‍, തന്‍റെ തെറ്റുകളെ മറയ്ക്കാനുള്ള പ്രമാണതയാണ് ആദ്ധ്യാത്മികതയില്‍ ആധുനികന്‍ തേടുന്നത്. വാദിച്ചു ജയിക്കാനുള്ള കാര്‍ക്കശ്യമുള്ള ബുദ്ധിക്കാണ് മനുഷ്യന്‍ ആത്മസാമ്രാജ്യത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്. തെറ്റുകളെ ന്യായീകരിക്കാന്‍ ഉള്ളതല്ല ഈ പഠനം. മറിച്ച്, തനിക്കു വാസനാപൂര്‍വ്വം പറ്റുന്ന സങ്കല്‍പ്പങ്ങളെയും തന്‍റെ വ്യാമോഹങ്ങളെയും, തന്‍റെ കര്‍മ്മകലാപങ്ങളെയും നോക്കി കാണുവാനും, ശാന്തിയെ സര്‍വ്വാതിരിക്തമായ ശ്രദ്ധ എന്നു നിര്‍വ്വചിക്കുവാനും കഴിയുക, തദ്വാരാ ആത്മജ്ഞാനത്തില്‍ എത്തുക എന്നതാണ്.

❣ നിർമ്മലാനന്ദം ❣

Posted in അറിവ്, മൊഴിമുത്തുകള്‍ | Tagged , , | Leave a comment